خوشهای از ماشینها را زیر آسمان بیپلک ماه تصور کنید که در حال جوشکاری و سرهمبندی قطعات هستند، در حالی که زمین، آبی و کمارتفاع، بر افق آویخته است. این تصویر دیگر فقط بخشی از داستانهای علمی تخیلی نیست. اسپیسایکس ترسیم یک نقشه راه واقعی برای تولید و ساختوساز روی ماه را آغاز کرده است.
در یک نشست فصلی اخیر برای ارائه گزارش مالی، ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیسایکس، بار دیگر بر طرحی بلندپروازانه تأکید کرد: انتقال تجهیزات سنگین و حجم زیادی از محموله به سطح ماه، سپس استفاده از سامانههای رباتیک برای مونتاژ تأسیسات تولیدی در همان محل. او طبق گزارش نشریه اسپیس گفت: «ما تجهیزات سنگین و حجم زیادی از محموله را روی سطح ماه فرود خواهیم آورد. کارخانههایی روی ماه خواهیم ساخت و رباتها در این تلاش کمک بسیار زیادی خواهند کرد.» این اظهار نظر بار دیگر ساختوساز خارج از زمین را به عنوان یکی از اولویتهای راهبردی این شرکت پررنگ میکند.
ماسک نقشهای کامل و جزئی از نیروی کار رباتیک ارائه نکرد، اما مضمون سخنان او به ربات انساننمای تسلا، اپتیموس، به عنوان یکی از گزینههای محتمل اشاره دارد. اسپیسایکس پیشتر نیز مطرح کرده بود که نسلهای آینده اپتیموس میتوانند در کارهای اولیه استقرار در مریخ نقش داشته باشند؛ بنابراین بازطراحی پلتفرمهای انساننمای مشابه برای تولید صنعتی روی ماه گام منطقی بعدی خواهد بود. رباتهایی را در نظر بگیرید که بتوانند در گرانش کمتر کار کنند، محمولههای سنگین را مدیریت کنند و خطوط تولید پیوسته و خودکار را در جایی اداره کنند که حضور فضانوردان محدود و پرهزینه است.

از مدار تا کف کارخانه: سختافزار و لجستیک
در مرکز این چشمانداز، استارشیپ قرار دارد؛ وسیله پرتاب فوقسنگین و کاملا بازاستفادهپذیر اسپیسایکس. قرار است استارشیپ بخش عمده مواد اولیه و رباتها را به ماه منتقل کند. این وسیله در آستانه نقطه عطف چهاردهمین پرواز آزمایشی خود قرار دارد و به ستون فقرات جاهطلبیهای مداری و فرامداری اسپیسایکس تبدیل شده است. مدیران شرکت میگویند استارشیپ ظرفیت حمل بار را حدود چهار برابر افزایش میدهد و هزینههای پرتاب را در مقایسه با فالکون ۹ تقریبا ده برابر کاهش میدهد؛ تغییری که میتواند تعریف اقتصادی فعالیت در فضا را از پایه دگرگون کند.
برای پشتیبانی از هزاران پرتاب استارشیپ در سال، اسپیسایکس برنامهای بزرگ برای توسعه فعالیتهای زمینی دارد: افزایش تولید موتورهای رپتور، ساخت سالنهای مونتاژ وسیع و راهاندازی چند سکوی پرتاب فعال در تأسیسات استاربیس در جنوب تگزاس و در کیپ کاناورال. این توسعه صنعتی روی زمین به اندازه رباتیک اهمیت دارد؛ زیرا ارسال جرم به ماه هم به پرتابهای ارزانتر نیاز دارد و هم به آهنگ پرتاب بسیار بالا.
کارخانههای ماه، پس از استقرار، مشتریان فوری خواهند داشت: یکی از نقشهای پیشنهادی، ساخت نسل جدیدی از ماهوارههای مجهز به هوش مصنوعی با نام استارمایند روی خود ماه است. اسپیسایکس در نهایت استقرار منظومهای شامل حدود یک میلیون ماهواره استارمایند در مدار زمین را تصور میکند و سپس قصد دارد خدمات آنها را به اعماق فضا گسترش دهد. تولید روی ماه میتواند نیاز به پرتاب هر ماهواره به صورت کاملا مونتاژشده از زمین را کاهش دهد و محدودیتهای جرم و هزینه را سبکتر کند.
این برنامه برای اکتشافات فضایی و صنعت چه معنایی دارد؟ شاید همه چیز را تغییر دهد. تولید خارج از زمین میتواند هزینه مأموریتها را پایین بیاورد، زیرساختهای بزرگتر و پیچیدهتر را در فضا ممکن کند و استخراج و پردازش منابع را به محل مصرف آنها نزدیکتر سازد. با این حال پرسشهای عملی مهمی نیز مطرح است: چگونه میتوان تأمین برق پایدار را روی سطح ماه تضمین کرد، چطور باید تجهیزات حساس را در برابر غبار ماه محافظت کرد و خدمه انسانی چگونه بر عملیات عمدتا خودمختار نظارت خواهند داشت.
اظهارات عمومی اسپیسایکس هنوز یک جدول زمانی گامبهگام ارائه نمیکند، اما اجزای اصلی قابل مشاهدهاند: توسعه استارشیپ، خودکارسازی رباتیک و افزایش ظرفیت تولید صنعتی روی زمین. اگر این شرکت بتواند این عناصر را هماهنگ کند، عصر فعالیت صنعتی روی ماه ممکن است از آنچه بسیاری انتظار دارند نزدیکتر باشد. آیا این برنامهها اقتصاد فضا را از نو تعریف خواهند کرد؟ چند سال آینده پاسخ را روشن میکند.
.avif)




نظر بگذارید
نظرات (3)
ایدهٔ بزرگیه ولی یه کم تبلیغاتی به نظر میاد، مخصوصا وعدههای کاهش هزینه 10 برابر، باید دید در عمل چی میشه
آیا اینا واقعا قابل اجراست؟ پرتاب هزاران استارشیپ، هزینه ها، نگهداری... خیلی سوال دارم، آیا زمانبندی مشخصی هست؟
وای... فکرش هم جذابه، ماه کارخانه؟! ولی میترسم از غبار و برق... اگه درست بشه، دنیا رو عوض میکنه