چشمانتان را ببندید و یک ون کاری را تصور کنید که مثل یک خودروی رالی غرش میکند. این ون در محل کار با ابهت یک خودروی اسپرت حاضر میشود، نه مثل یک خودروی ساده برای حمل بار. این دقیقا همان ایدهای است که پشت تازهترین و جسورانهترین آزمایش ونهیون قرار دارد.
تیونر تخصصی ونهیون از برنامههای خود برای ساخت نسخهای محدود و فوقالعاده پرقدرت از فولکسواگن ترنسپورتر تی۶.۱ پرده برداشته است؛ ونی که از پیشرانه محبوب ۲.۵ لیتری پنجسیلندر آئودی آراس۳ نیرو میگیرد. ایده در ظاهر ساده، اما در اجرا بسیار جسورانه است: قرار دادن قلب یک هاچبک اسپرت در بدنه یک ون کاربردی، آن هم به شکل اصولی و با توجه به ایمنی، تأییدیههای قانونی و قابلیت استفاده روزمره.
تبدیل یک ترنسپورتر به سوپروَن
ونهیون در این پروژه با گروه بریتانیایی آرامال همکاری میکند؛ تیمی که به تبدیل ایدههای دیوانهوار به شاهکارهای قابل تردد در جاده شهرت دارد. کارنامه آرامال پر از پروژههای شاخص و خاص است، از ساخت نسخههای سبکسازیشده پورشه ۹۱۱ توربو اس گرفته تا پروژههای سفارشی مکلارن سنا جیتیآر و نمونههای تکساخت پرقدرت مانند تبدیلهای الهامگرفته از بیزارینی و نیسان جوک آر. حضور این گروه نشان میدهد که با یک تعویض موتور ساده روبهرو نیستیم، بلکه با یک برنامه مهندسیشده و توسعهیافته بر پایه آزمونهای دقیق طرفیم.

برنامه تولید از نظر تعداد محدود، اما از نظر جاهطلبی بسیار بزرگ است. تولید این مدل به ۳۰ دستگاه محدود خواهد شد و هر نمونه بر پایه فولکسواگن ترنسپورتر تی۶.۱ ساخته میشود که به موتور ۲.۵ لیتری توربوشارژ پنجسیلندر آئودی آراس۳ مجهز خواهد بود. تصاویر رسمی نسخه نهایی هنوز منتشر نشدهاند؛ تصاویر فعلی یک ترنسپورتر استاندارد با تریم اسپرتلاین را نشان میدهند، نشانهای از ونی که قرار است به چیزی بسیار پرصداتر و سریعتر تبدیل شود.
مدیرعامل ونهیون این پروژه را نقطه عطفی توصیف کرده است. به گفته او، سوپروَنها در گذشته معمولا پروژههایی یکتا و تقریبا تشریفاتی بودهاند که تکرار نمیشدند. تیم سازنده با مهندسی این مدل برای تولید محدود میخواهد به خریداران امکان سفارش خودرویی را بدهد که هم خاص و کمیاب است و هم مجوز تردد قانونی در جاده دارد. او افزود که موتور، بیشترین توجه را جلب میکند، اما دستاورد اصلی در عبور از یک کانسپت تکساخت به محصولی ایمن، تأییدشده و قابل مالکیت نهفته است.
مهندس ارشد آرامال چالش اصلی را ساده و روشن توضیح داده است: چگونه میتوان شخصیت و هیجان یک سوپروَن را حفظ کرد و در عین حال به استانداردهایی رسید که از هر خودروی تولیدی انتظار میرود. این یعنی جانمایی فنی، خنککاری، بهبود شاسی و سامانههای ایمنی همگی باید برای بدنه ونی بازنگری شوند که در اصل برای میزبانی از چنین پیشرانه نیرومندی طراحی نشده بود.
جزئیات همچنان عمدا محدود نگه داشته شدهاند. هنوز ارقام نهایی قدرت، اهداف عملکردی، قیمتگذاری یا فهرست کامل ارتقاهای مکانیکی که آرامال و ونهیون اعمال خواهند کرد مشخص نیست. آنچه تأیید شده، زمانبندی تحویل است: انتظار میرود خودروی نهایی پس از دورهای فشرده از مهندسی و آزمایش، در سال ۲۰۲۷ آماده شود.

برای علاقهمندان خودرو، این پروژه پاسخی جذاب به پرسشی شیطنتآمیز است که بارها در انجمنها و گاراژها مطرح شده: اگر خوی تندوتیز یک هاچبک اسپرت را با کاربردپذیری یک ون ترکیب کنیم، چه اتفاقی میافتد؟ اگر ونهیون و آرامال موفق شوند، نتیجه ونی خواهد بود که میتواند خانواده، اعضای یک گروه موسیقی یا تجهیزات آخر هفته را حمل کند و در همان حال صدای گیرا و شتاب یک خودروی پرفورمنس را ارائه دهد.
این یک پروژه نمایشی و صرفا عجیب نیست؛ تلاشی جدی برای ساخت سوپروَنی است که بتوان آن را راند، ثبت کرد و مالک شد.
با پیشرفت کار تیمها باید منتظر افشای جزئیات فنی بیشتری باشیم. تا آن زمان، تصور زوزه یک موتور پنجسیلندر از پشت در کشویی یک ون، یادآوری دلنشینی است از اینکه خلاقیت در صنعت خودرو هنوز هم راههای غافلگیرکنندهای برای به چالش کشیدن قواعد پیدا میکند.
.avif)




نظر بگذارید
نظرات (3)
ایده جالبه، عملی کردنش سخته ولی همکاری آرامال امیدبخش به نظر میاد. ۳۰ تا خیلی محدوده، برا کلکسیونه یا بازار واقعی؟
واقعاً میشه چنین موتوری رو روی ترنسپورتر گذاشت؟ سوالام بیشتر فنیان: خنککاری، توزیع وزن و قانونیشدن؛ کاش جزئیات فنی هم میدادن، فقط شعار که نیست؟
وای، یعنی واقعاً میخوان یه ون رو با صدای پنجسیلندر رالی تحویلمون بدن؟ هیجانزده م، ولی میترسم مصرف و ترمزها اذیت کنن… اگه آرامال دستش خونده باشه، محشر میشه