نقد سریال کوپرتینو؛ نبرد حقوقی با غول های فناوری بزرگ

در قسمت آغازین، این حس وجود دارد که بالاخره اثری تصمیم گرفته با غول‌های فناوری روبه‌رو شود، آن هم با اعتمادبه‌نفسی چشمگیر. کوپرتینو شما را به دل دعواهای حقوقی سیلیکون‌ولی می‌برد؛ جایی که پای فقط پول در میان نیست، بلکه حقوق افراد، اعتبار و هزینه انسانی پنهانِ رشد دیجیتال مطرح است. مایک کولتر ستون اصلی سریال است و با خشمی آرام نقش را پیش می‌برد؛ او روی پرده فقط یک وکیل نیست، بلکه قطب‌نمای اخلاقی داستان است که زیر چرخ‌دنده‌های قدرت شرکتی کشیده می‌شود.

این سریال که ساخته رابرت و میشل کینگ، خالقان همسر خوب و شر، است، داستان مایکل پرایس را دنبال می‌کند؛ وکیلی که هم شغلش و هم سهامش در شرکت را از دست می‌دهد، آن هم در اخراجی که خودش آن را ناعادلانه می‌داند. او به‌جای تسلیم شدن، با اولیویا سایفر همراه می‌شود؛ وکیل دیگری که به‌تازگی قربانی گردش بی‌رحمانه صنعت فناوری شده است. آن‌ها با هم یک دفتر حقوقی کوچک اما تخصصی راه می‌اندازند، با مأموریتی ساده و فوری: دفاع از کسانی که زیر فشار شرکت‌های بزرگ فناوری خرد شده‌اند.

کینگ‌ها خوب می‌دانند چگونه ضرباهنگ یک درام حقوقی را به بستری برای تفسیر فرهنگی تبدیل کنند. کوپرتینو راضی نیست یک درام دادگاهی معمولی باشد؛ این سریال اخلاق، پاسخ‌گویی شرکتی و گسترش سریع و اغلب بی‌محابای سیلیکون‌ولی را زیر سؤال می‌برد. عنوان سریال به شهری اشاره دارد که با فناوری بزرگ گره خورده و اثر از همین پیوند هم به‌عنوان بستر داستان استفاده می‌کند و هم به‌عنوان نیرویی خصمانه. باید منتظر تنش‌های دادگاهی، شخصیت‌پردازی هوشمندانه و نقدی پنهان اما جدی بر الگوریتم‌ها، نظارت دیجیتال و مناطق خاکستری قانون در فناوری مدرن بود.

منتقدان چه می‌گویند

واکنش‌های اولیه عمدتاً مثبت بوده‌اند. راتن تومیتوز در حال حاضر شش نقد را ثبت کرده و امتیاز کامل ۱۰۰ درصدی منتقدان را نشان می‌دهد؛ دستاوردی نادر برای هر درام تازه شبکه‌ای. متاکریتیک نیز پنج نقد را گردآوری کرده و امتیاز قدرتمند ۸۷ از ۱۰۰ را نمایش می‌دهد، نشانه‌ای از استقبال گسترده منتقدان، بدون افتادن در دام اغراق.

تی‌وی اینسایدر، با نقد مت راش، به سریال بالاترین امتیاز را داده و آن را یکی از سرگرم‌کننده‌ترین آثار تازه فصل دانسته است. راش کوتاه، کوبنده و بسیار تماشایی می‌نویسد و طوری از سریال حرف می‌زند که انگار دقیقاً در زمان مناسب از راه رسیده است.

ورن گی از نیوزدی به کوپرتینو امتیاز ۸۸ از ۱۰۰ داده و آن را پیروزی دیگری برای کینگ‌ها خوانده است؛ به‌ویژه به‌خاطر مهارت آن‌ها در ترکیب هوشمندی حقوقی با درام انسانی. ای.وی. کلاب نیز در نقد سالونی گاجار، با امتیاز ۸۳ از ۱۰۰، اشاره کرده که اگرچه چارچوب کلی ممکن است برای مخاطبان باتجربه آشنا به نظر برسد، زمان‌شناسی و نگاه فرهنگی کینگ‌ها باعث شده سریال کاملاً به‌روز و ضروری حس شود؛ به‌خصوص به‌عنوان درامی که نسبت به روایت‌های بزرگ هوش مصنوعی و شرکت‌ها نگاهی شکاکانه دارد.

دنیل فینبرگ از هالیوود ریپورتر به سریال امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ داده و آن را شروعی امیدوارکننده توصیف کرده است که کیفیت خود را در قسمت‌های ابتدایی حفظ می‌کند، هرچند هنوز به جهش سریع در شتاب روایت که در همسر خوب یا شر در مقاطع مشابه دیده می‌شد، نرسیده است. رندی مایرز از مرکوری نیوز نیز به کوپرتینو امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ داده، اما این نمره را در چارچوب تحسین مطرح کرده است: غافلگیری روشن و سرگرم‌کننده‌ای در میان گزینه‌های جدول پخش پاییزی.

این امتیازها نشان می‌دهند با سریالی روبه‌رو هستیم که بیشتر بر نقاط قوت خود تکیه می‌کند تا اینکه بخواهد چرخ را از نو اختراع کند. بازی‌های قابل اتکا، پیرنگ فشرده و لبه‌ای کاملاً مرتبط با مسائل روز، از کوپرتینو همان نوع سریالی می‌سازد که برای علاقه‌مندان به درام حقوقی همراه با نقد فرهنگی پاداش‌دهنده است. اجراها، به‌ویژه حضور ثابت و محکم کولتر و بازی جذاب ریچل کلر در نقش اولیویا، کمک می‌کنند سریال حتی وقتی ریسک‌ها بسیار بزرگ به نظر می‌رسند، به ملودرام نیفتد.

پس آیا باید تماشایش کرد؟ اگر به نبردهای دادگاهی با پیوندی جدی با مسائل امروز علاقه دارید، اگر داستان‌هایی را دوست دارید که قدرت را به چالش می‌کشند نه اینکه آن را ستایش کنند، کوپرتینو برای شما ساخته شده است. و اگر از آثاری لذت می‌برید که مسیرهای شخصی شخصیت‌ها را به اضطراب‌های گسترده‌تر صنعت فناوری پیوند می‌زنند، این سریال گفت‌وگویی را آغاز می‌کند که مدت‌ها پس از پایان تیتراژ نیز در ذهن شما باقی می‌ماند.