پورشه قصد دارد میانگین قیمت فروش گرانترین مدلهای خود را حدود ۲۰ درصد افزایش دهد. این برند اشتوتگارتی میخواهد گرانترین خودروهایش را بیش از پیش وارد قلمرو خودروهای لوکس کند و میانگین قیمت این محصولات را از حدود ۲۷۰ هزار یورو یا ۳۰۰ هزار دلار فعلی، در میانمدت به بیش از ۳۳۰ هزار یورو یا ۳۷۰ هزار دلار برساند؛ موضوعی که موتور۱ گزارش کرده است.
این راهبرد دو بخش دارد: کسب حاشیه سود بیشتر از تعداد خودروی کمتر، و تغییر ترکیب مدلها به سمت نسخههای گرانتر، محدودتر و انحصاریتر. پورشه انتظار دارد مدلهای گرانقیمت حدود ۴۵ درصد از سبد محصولاتش را تشکیل دهند؛ تغییری چشمگیر نسبت به رویکرد قبلی که بر فروش پرحجم در سراسر طیف محصولات تکیه داشت. اگر این برنامه طبق انتظار پیش برود، شرکت معتقد است میتواند با فروش سالانه کمتر از ۲۰۰ هزار دستگاه به نقطه سربهسر برسد؛ در حالی که کارخانه تسوفنهاوزن در سال ۲۰۲۵ تعداد ۲۷۹,۴۴۹ خودرو تحویل داده بود.

محصولات و برقیسازی
تصمیمهای تازه درباره محصولات، این بازتعریف جایگاه برند را پررنگتر میکند. پورشه نسخههای ویژه بیشتری از ۹۱۱ و یک ابرخودروی موتوروسط جدید را برنامهریزی کرده است، اما همچنان برای مدلهای پرفروشتر هم فضا باقی میگذارد: یک کراساوور بنزینی برای جایگزینی نسل نخست ماکان هنوز در مسیر توسعه قرار دارد. پورشه تأیید کرده است که ۷۱۸ باکستر و ۷۱۸ کیمن بازخواهند گشت، اما فقط بهصورت مدلهای تمامبرقی؛ نسخههای درونسوز این دو مدل کنار گذاشته شدهاند. یک شاسیبلند بزرگ سهردیفه نیز همچنان در حال بررسی است، اما هنوز مجوز نهایی تولید را دریافت نکرده است.
این شرکت رویکردی انعطافپذیر در قوای محرکه حفظ میکند. پورشه در بخشهای مختلف بازار همچنان موتورهای درونسوز، هیبریدی پلاگین و خودروهای تمامبرقی باتریمحور را عرضه خواهد کرد و گزینه گیربکس دستی را برای ۹۱۱ نگه میدارد. با این حال، این انتخابها هزینه خواهند داشت: پورشه میگوید مشتریانی که به دنبال گزینههای کمیابتر هستند باید مبلغ بیشتری بپردازند. فهرست محصولات ممتاز این برند به پورشه ۹۱۱ جیتی۳ اس سی مدل ۲۰۲۷ بهعنوان بخشی از نقشه راه ردهبالای شرکت اشاره دارد.

هزینهها، کاهشها و نیروی کار کوچکتر
افزایش قیمتها با یک برنامه تهاجمی کاهش هزینه همراه شده است. پورشه قصد دارد بودجه توسعه محصول خود را ۲۰ درصد کاهش دهد و تعداد نسخههای مختلف مدلها را نیز تقریبا به همین میزان کم کند. این شرکت کاهش ۱۰ درصدی هزینه مواد اولیه برای نسل بعدی مدلها را هدف گرفته و میخواهد هزینههای گارانتی را در میانمدت حدود ۴۵ درصد پایین بیاورد. فرض اصلی این برنامه، خطوط محصول شفافتر، پیچیدگی کمتر و حاشیه سود بالاتر برای هر خودرو است.
در حوزه نیروی انسانی، پورشه با اتحادیهها به توافق رسیده است تا تا سال ۲۰۳۵ تعداد ۹ هزار شغل را حذف کند؛ رقمی که به گفته شرکت حدود یکپنجم نیروی کار این برند را تشکیل میدهد. انتظار میرود هزینههای پرسنلی در میانمدت تا ۳۰ درصد کاهش یابد، هزینههای فروش و توزیع ۲۰ درصد کمتر شود و تعداد موقعیتهای مدیریتی نیز در همین دوره حدود ۴۰ درصد کاهش پیدا کند. مدیران، نتیجه این برنامه را سازمانی کوچکتر و سودآورتر توصیف میکنند که بر هزینههای سربار کمتر و سبد محصولی چابکتر بنا شده است.

مایکل لایترز، مدیرعامل پورشه، این حرکت را تلاشی برای تبدیل پورشه به کسبوکاری کوچکتر و سودآورتر معرفی کرده است. ایده ساده است: کنار گذاشتن بخشی از حجم فروش در برابر ارزش بیشتر برای هر خودرو. اما چالش نیز روشن است. پورشه باید خودروهای خود را آنقدر خواستنی نگه دارد که خریداران ثروتمند حاضر باشند برای انحصار، چند صد هزار دلار پرداخت کنند. در چین، بازاری که پورشه زمانی روی رشد سریع آن حساب میکرد، رقابت قدرتمندتر برندهای داخلی و تغییر الگوهای مصرف، این مأموریت را بهویژه فوریتر کرده است. یک سبد محصول محدودتر و انحصاریتر شاید از حاشیه سود محافظت کند، اما بهطور خودکار خریدارانی را که به برندهای دیگر رفتهاند بازنمیگرداند.

برقیسازی محدودیت دیگری هم اضافه میکند. حفظ نسخههای درونسوز، هیبریدی پلاگین و تمامبرقی باتریمحور، به خریداران حق انتخاب میدهد، اما پیچیدگی توسعه و تولید را افزایش میدهد. پورشه با این وظیفه روبهروست که انعطافپذیری مهندسی خود را حفظ کند، بیآنکه صرفهجوییهای هزینهای لازم برای سودآور شدن این تغییر جایگاه را از بین ببرد.
برنامه پورشه از نظر جاهطلبی روشن است و بر مصالحههای سنگین تکیه دارد: قیمت بالاتر، فروش کمتر و کاهش شدید هزینهها برای محافظت از حاشیه سود. اینکه اعتبار و جذابیت برند پورشه بهتنهایی بتواند خریداران را همچنان به پرداخت مبالغ بسیار بالا ترغیب کند یا نه، هنوز باید دیده شود. پورشه در سال ۲۰۲۵ تعداد ۲۷۹,۴۴۹ دستگاه خودرو تحویل داد.





نظر بگذارید
نظرات (3)
منطقیش اینه حاشیه بالاتر بهتره، ولی حذف تنوع و برقیسازی نیمهپذیرفتنی نیست، هزینهها و برندینگ مهمه.
واقعاً میخوان با کمتر فروختن و گرونتر کردن جواب بدن؟ چین که سخت شده، این استراتژی واقعیه؟
وااای، پورشه داره ریسک بزرگ میکنه! قیمتها ۲۰٪ بالا، ۹ هزار شغل کمتر، اگه خریدارای ثروتمند میلی نکنن چی میشه…