دو بشقاب غذای پرچرب را تصور کنید: روی یکی روغن زیتون ریختهاند و دیگری با کره پوشیده شده است. هر دو بدن را بهسمت کتوز سوق میدهند، اما اثرشان بر سیستم ایمنی میتواند تفاوت چشمگیری داشته باشد. پژوهش تازهای از مرکز سرطان دانشگاه سینسیناتی نشان میدهد که هنگام بررسی التهاب و فعالیت ایمنی، نوع چربی بهاندازه مقدار آن اهمیت دارد.
پژوهشگران چه کردند و به چه نتایجی رسیدند؟
رژیم کتوژنیک با مصرف کم کربوهیدرات و مصرف زیاد چربی شناخته میشود. این ترکیب سوختوساز را از گلوکز بهسمت کتونها و اسیدهای چرب سوق میدهد. پژوهشگران برای روشنشدن علت نتایج متناقض مطالعات پیشین درباره التهاب، به موشها رژیمهای کتوژنیک حاوی اسیدهای چرب متفاوت دادند و چربیهای جداگانه را نیز در کشت سلولی آزمایش کردند.
دیوید جیوس، مدیر مرکز سرطان دانشگاه سینسیناتی، میگوید نتایج غیرمنتظره و روشن بودند. به گفته او، چربیهای گوناگون اثرهای بسیار متفاوتی بر سوختوساز و پیامرسانی ایمنی دارند. آزمایشها نشان دادند اسیدهای چرب اشباع با زنجیره بلند معمولاً پاسخهای التهابی ایمنی را تحریک میکنند. در مقابل، چربیهای غیراشباع و اسیدهای چرب با زنجیره متوسط بیشتر با ویژگیهای ضدالتهابی همراه بودند.
سازوکاری که دانشمندان شناسایی کردند به میتوکندری، نیروگاه سلول، مربوط میشود. به نظر میرسد برخی چربیهای اشباع، پیامهای تنش میتوکندریایی ایجاد میکنند که سلولهای ایمنی را فعال کرده و بافتها را بهسمت التهاب سوق میدهد. این پیامهای تنش در بافتهای کشتشده قابلاندازهگیری بودند و در حیواناتی که رژیم کتوژنیک سرشار از چربی اشباع داشتند نیز دیده شدند. نتایج این پژوهش در ۱۳ نوامبر در مجله پیشرفتهای علمی منتشر شد.

اهمیت این یافتهها برای سرطان و کارآزماییهای بالینی
در نگاه نخست، ارتباط میان چربی رژیم غذایی و وضعیت ایمنی ممکن است موضوعی صرفاً نظری به نظر برسد. اما سیستم ایمنی نقشی اساسی در شناسایی و نابودی سرطان دارد. اگر رژیم غذایی محیط پیرامون تومور را بهسمت التهاب سوق دهد، ممکن است به درمانهایی که به فعالسازی ایمنی متکیاند، مانند مهارکنندههای نقاط وارسی ایمنی، کمک کند یا اثربخشی آنها را کاهش دهد. آیا برخی برنامههای رژیم کتوژنیک میتوانند تومورها را به ایمنیدرمانی حساستر کنند و برخی دیگر نتیجهای معکوس داشته باشند؟ این پرسش اصلی است.
این پژوهش پیشبالینی است و روی موشها و کشتهای بافتی انجام شده، نه روی انسان. بااینحال، گروه پژوهشی میگوید این الگو فرضیهای آزمونپذیر برای مطالعات انسانی فراهم میکند. یک کارآزمایی بالینی که در مرکز علوم سلامت دانشگاه تگزاس در سنآنتونیو آغاز شده و بخشی از این پژوهشها نیز در آنجا شکل گرفته است، قصد دارد رژیمهای کتوژنیک را در بیماران تحت ایمنیدرمانی بررسی کند. انتظار میرود کارآزمایی مشابهی نیز در مرکز سرطان دانشگاه سینسیناتی آغاز شود.
نکته کاربردی این است که رژیمهای کتوژنیک یکسان نیستند و انتخاب نوع چربی اهمیت دارد. چربیهای اشباع با زنجیره بلند در برخی چربیهای حیوانی و بعضی روغنهای گرمسیری یافت میشوند. چربیهای غیراشباع در بیشتر روغنهای گیاهی و مغزها وجود دارند، درحالیکه چربیهای با زنجیره متوسط در روغنهای خاصی یافت میشوند که در پژوهشهای تغذیهای کاربرد دارند. این تفاوتها میتوانند پیامرسانی میتوکندریایی و در نتیجه رفتار سیستم ایمنی را تغییر دهند.
پیش از تبدیل این یافتهها به توصیههای غذایی، دانشمندان و پزشکان باید چندین متغیر را در نظر بگیرند: مقدار مصرف، مدت رژیم، ترکیب چربیها و ویژگیهای هر بیمار، مانند نوع تومور و وضعیت متابولیک کنونی. همچنین ممکن است در برخی شرایط بالینی، افزایش التهاب پاسخ به درمان را بهبود دهد؛ اما در شرایطی دیگر، میتواند پیامدها را بدتر کند.
برای افرادی که به رژیم کتوژنیک علاقهمندند، این مطالعه یادآوری میکند که زیستشناسی بهندرت دووجهی و ساده است. غذا بخشی از زیستشیمی بدن است. مولکولهای متفاوت، حتی در یک گروه درشتمغذی، میتوانند فرایندهای بدن را به مسیرهای متضاد هدایت کنند. برای مشخصشدن اینکه کدام راهبردهای کتوژنیک ایمناند و کدامیک ممکن است به درمان سرطان کمک کنند، به کارآزماییهای انسانی بیشتری نیاز است.
.avif)




نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.