7 دقیقه
تویوتا و Pony.ai نخستین رباتاکسی تولیدی خود را رونمایی کردند
تویوتا، در همکاری با شرکت تخصصی خودران چینی Pony.ai، نخستین رباتاکسی تولیدی خود را مبتنی بر کراساوور برقی bZ4X معرفی کرد. شرکت مشترک GK Toyota اعلام کرده است که نسخهٔ خودران bZ4X از خط تولید خارج شده است؛ رخدادی که گامی مهم از مرحلهٔ همکاری پژوهشی به سوی استقرار تجاری به شمار میآید و نشاندهندهٔ بلوغ فناوری رانندگی خودکار در تولید انبوه است.
از مشارکت استراتژیک تا استقرار در مقیاس بزرگ
این دو شرکت از سال 2019 با یکدیگر همکاری میکنند و سرمایهگذاری 400 میلیون دلاری تویوتا در Pony.ai در سال 2020 اکنون نتایجی ملموس تولید کرده است. رباتاکسی از پشتهٔ رانندگی خودکار نسل هفتم Pony.ai بهره میبرد و تویوتا برنامهریزی کرده است تا تا پایان سال 2026 یک ناوگان 1,000 دستگاهی را در شهرهای بزرگ چین — پکن، شانگهای، گوانجو و شنژن — راهاندازی کند تا خدمات مسافربری کاملاً خودکار ارائه دهد.
فناوری و ایمنی: چه چیزی در رباتاکسی وجود دارد
بستهٔ سختافزاری جدید Pony.ai بر قابلیت اطمینان و صرفهجویی در هزینه متمرکز است. شرکت میگوید هزینهٔ تولید سختافزار این مجموعه حدود 70٪ نسبت به نسل قبلی کاهش یافته است، امری که برای تجاریسازی در مقیاس بزرگ حیاتی است. سیستم، ترکیبی از حسگرهای چندگانه — شامل LiDAR، رادار و آرایهٔ چنددوربینه — را به کار میگیرد و قادر است اشیاء را تا فاصلهٔ 650 متر تشخیص دهد؛ قابلیتی که برای افزایش ایمنی در سرعتهای بزرگراهی و شرایط جوی دشوار طراحی شده است.
- مجموعهٔ حسگرها: LiDAR، رادار، آرایهٔ چنددوربینه
- برد ادراک: تا 650 متر
- طول عمر سختافزار: طراحی شده برای حدود 600,000 کیلومتر
- کاهش هزینه: تقریباً 70٪ کاهش هزینهٔ تولید سختافزار نسبت به نسل قبلی
علاوه بر قابلیتهای ایمنی و ادراک، امکانات رفاهی داخل کابین نیز برای بهبود تجربهٔ مسافران افزوده شده است: بازشدن خودکار درها از طریق بلوتوث، تعامل صوتی درون کابین و پیشتنظیم سامانهٔ تهویه و گرمایش پیش از سوارشدن تا سفری آرام و بدون استرس فراهم کند. این امکانات به ویژه در خدمات اشتراکگذاری سواری بدون راننده اهمیت دارد، چرا که تجربهٔ کاربری قابلاطمینان و راحت یکی از معیارهای کلیدی پذیرش عمومی است.
از دید فنی، کاهش هزینهٔ سختافزار معمولاً ترکیبی از طراحی ماژولار، تولید انبوه مؤثرتر و یکپارچهسازی قطعات با تکیه بر قطعات تجمیعشده و تولید داخلی است. این رویکرد به Pony.ai و تویوتا امکان میدهد سختافزارهای پیشرفتهای مانند LiDAR با نرخ نمونهبرداری بالا و رادارهای چندحالته را در خودروهایی با هزینهٔ قابلقبول تجاری نصب کنند.
طراحی، ابعاد و پیشرانه
رباتاکسی اثر فیزیکی و ابعادی نسخهٔ استاندارد bZ4X را حفظ کرده است. این ابعاد شامل طول 4,690 میلیمتر، عرض 1,860 میلیمتر و ارتفاع 1,650 میلیمتر با فاصلهٔ محور (wheelbase) 2,850 میلیمتر است که فضای کافی برای پای سرنشینان عقب فراهم میآورد. این حفظ چیدمان امکان میدهد تا تویوتا از پلتفرم تولیدی موجود بهره ببرد و تغییرات ساختاری کمتری در خطوط مونتاژ نیاز باشد.
پلتفرم پیشرانه شامل نسخهٔ تکموتورهای با قدرت 219 اسببخار و نسخهٔ اختیاری دوموتورهٔ تمامچرخ محرک است که برای شرایط عملیاتی سختتر یا مسیرهایی که نیاز به کشش و پایداری بیشتر دارند، مناسب است. انتخاب میان نسخهها به کاربری ناوگان و وضعیت جغرافیایی شهرها بستگی خواهد داشت؛ شهرهایی با مسیرهای شیبدار یا شرایط برفی احتمالی ممکن است به نسخهٔ AWD علاقمندتر باشند.
از منظر مهندسی، تطابق سیستم رانندگی خودکار با مشخصات پیشرانه و کنترلکنندهٔ گشتاور اهمیت دارد تا رفتار خودرو تحت فرمانهای خودکار نرم، ایمن و قابلپیشبینی باشد. این همگرایی میان نرمافزار خودران و سختافزار خودرو (چرخها، کنترل پایداری، ترمزها و سامانهٔ مدیریت باتری) از مراحل اولیهٔ توسعه در نظر گرفته شده است.
این موضوع برای بازار چه معنایی دارد
برای تویوتا، تولید انبوه یک خودروی خودران همراه با یک شریک نرمافزاری استراتژیک، گامی مهم در جهت شتاببخشی به خدمات حملونقل و استفاده از تخصص نرمافزاری Pony.ai است. مدیر مالی Pony.ai اشاره کرده است که این شرکت برنامهٔ گسترش ناوگان را با شتاب دنبال میکند: از حدود 200 دستگاه در 2024 تا نزدیک به 1,000 دستگاه تا پایان 2025، و هدفگذاری برای رسیدن به 3,000 دستگاه تا پایان 2026. شرکت امیدوار است اهرم مقیاس وسیعتر تا 2030 به تولید 100,000 واحد و در پی آن دستیابی به سودآوری کامل در خدمات جابجایی خودران منجر شود.
یک منبع آگاه از برنامه گفته است: "این استقرار نشاندهندهٔ گذار از پروژههای آزمایشی به عملیات تجاری رباتاکسی در مقیاس است." وی افزود: "ترکیب توان تولیدی تویوتا و فناوری خودران Pony.ai الگویی جذاب برای تحرک شهری آینده خلق میکند."
حرکت سریع صنعت رباتاکسی نشان میدهد که خودروسازان سنتی و استارتاپهای خودران میتوانند با ترکیب نقاط قوت خود — کیفیت تولید، اثبات ایمنی و ادراک پیشرفته — خدمات رانندگی خودکار و اشتراکگذاری سواری را به واقعیت نزدیکتر کنند. این همکاریها همچنین میتواند به استانداردسازی سختافزارها، پروتکلهای ایمنی، روشهای اعتبارسنجی و زیرساختهای پشتیبانی منجر شود که برای پذیرش عمومی حیاتیاند.
در سطح عملیاتی، توسعهٔ ناوگان در شهرهای چینی نیازمند هماهنگی با سازمانهای محلی برای تأییدیههای ترافیکی، بیمهٔ مخصوص خودرانها، و زیرساختهای شارژ و نگهداری است. مدلهای کسبوکار برای رباتاکسی شامل سرویسهای اشتراکی، پیمانهای سرویس با شهرداریها و همکاری با اپهای محلی حملونقل است. تویوتا و Pony.ai احتمالاً از دادههای میدانی برای بهینهسازی مسیرها، کاهش زمانهای خالی و افزایش کارایی انرژی استفاده خواهند کرد.
همچنین، رقابت در بازار چین شامل بازیگران محلی و بینالمللی بزرگی است؛ از جمله شرکتهایی مانند Baidu (با پروژهٔ Apollo)، Didi و سایر استارتاپهای خودران که هر یک رویکردهای متفاوتی در ترکیب نقشهبرداری HD، محاسبات لبهای و اتوماسیون سرویسها اتخاذ میکنند. نقطهٔ تمایز تویوتا در این میان میتواند کیفیت تولید و تجربهٔ سالها مهندسی خودروهای مصرفی و ایمنی فعال باشد که با توان نرمافزاری Pony.ai ترکیب شده است.
از منظر زیستمحیطی، استفاده از پلتفرم برقی bZ4X برای رباتاکسی، همراستا با اهداف کاهش انتشار گازهای گلخانهای است. برنامهریزی برای نگهداری باتریها، چرخههای شارژ بهینه، و استقرار ایستگاههای شارژ سریع در پایگاههای ناوگان بخش مهمی از عملیات خواهد بود تا اطمینان حاصل شود که زمانهای سرویسدهی بالا و هزینههای عملیاتی رقابتی حفظ شوند.
در نهایت، ترکیب فناوریهای حسگر، نرمافزار ادراک و تجربهٔ تولید انبوه میتواند زمان رسیدن خدمات خودران به بلوغ تجاری را کاهش دهد؛ اما موفقیت مستلزم حل چالشهای قانونی، پذیرش اجتماعی، و اطمینان از سطوح بالای ایمنی در همهٔ شرایط محیطی است.
با حرکت سریع صنعت رباتاکسی، این خودرو مبتنی بر bZ4X نشان میدهد که چگونه شرکتهای سنتی خودروسازی و استارتاپهای خودران میتوانند نقاط قوت یکدیگر را ترکیب کنند تا خدمات سفری خودران و مبتنی بر اشتراک را به واقعیت نزدیکتر نمایند — از کیفیت تولید و اعتبارسنجی ایمنی تا الگوریتمهای پیشرفتهٔ ادراک محیط.
منبع: smarti
نظرات
آرتم_
استفاده از پلتفرم برقی مثبتِ، اما زیرساخت شارژ و بیمه خاص خودران لازمه؛ بدون اونها پول و تکنولوژی به درد نمیخوره.
داNیک
احساس میکنم کمی هايج و تبلیغیه، تا وقتی مصرف باتری و شرایط نگهداری معلوم نشه، چشم بسته قبول نمیکنم. ولی ایده خوبه، خب
شهررو
من دموهای رباتاکسی رو امتحان کردم، راحت بود اما تجربه کاربری باید یکنواخت باشه تا مردم قبول کنن، در کل امیدوارم عملی بشه
توربو
مگه توی برف و بارون و ترافیک سنگین بدون راننده واقعا امنه؟ هزینه ها رو گفتن کم شده ولی نگهداری و باتری چی میشه
رودایکس
وای، تولید انبوه رباتاکسی؟ خیلی جلو رفتن ولی یه حس نگرانی هم هست... قوانین و تستهای واقعی حالا چطور قراره جواب بدن؟
ارسال نظر