مایک جی، مدیر استودیوی طراحی mike.g.concepts، نشان ازکارافتاده روور را در قالب یک کانسپت مدرن رایانه‌ای بازآفرینی کرده است؛ طرحی که سیلوئت فست‌بک اصلی SD1 را با نشانه‌های امروزی خودروهای برقی ترکیب می‌کند. این رندر غیررسمی به دلیل ارجاع دقیق به زبان طراحی اواخر دهه ۱۹۷۰ و همچنین تصور SD1 به‌عنوان یک فست‌بک برقی پرقدرت، توجه زیادی را جلب کرده است.
این پروژه در زمانی مطرح شده که جگوار لندروور به‌طور فعال در حال بازآرایی سبد محصولات خود است: فست‌بک تمام‌برقی جگوار تایپ ۰۱ این نشان را به سوی دسته‌ای تازه از لیموزین‌های عملکردمحور برده، در حالی که لندروور همچنان با مدل‌های تمام‌برقی رنج‌روور و رنج‌روور اسپرت و همچنین پیش‌نمایش رنج‌روور جی‌تی، دامنه محصولات برقی‌شده خود را گسترش می‌دهد. رنج‌روور جی‌تی که شرکت آن را افزوده‌ای کشیده‌تر و با حال‌وهوای گرند تورر توصیف کرده، انتظار می‌رود جایگزین هر دو مدل رنج‌روور ایووک و ولار شود، زیرا خانواده رنج‌روور بیش از پیش به سمت رده‌های لوکس‌تر حرکت می‌کند.
فعالیت‌های لندروور تنها به خودروهای برقی با نشان‌های تازه محدود نمی‌شود. بخش لندروور کلاسیک این شرکت دوباره به سراغ مدل‌های سنتی دیفندر ۹۰ و ۱۱۰، متعلق به دوران پیش از نسل مدرن L663، رفته و با نصب شاسی، سیستم تعلیق و ترمزهای ارتقایافته و یک پیشرانه وی۸ با توان ۴۰۵ اسب‌بخار، بازتعبیرهایی سفارشی از آن‌ها ساخته است. این شرکت همچنین با استلانتیس توافق تولیدی دارد تا لندروورها را در ایالات متحده بسازد؛ اقدامی که به گفته ناظران، گزینه‌های تولید را گسترش خواهد داد.
رستاخیز دیجیتال
در چنین فضایی از بازآفرینی رسمی، استودیوی مایک جی یک نگاه شخصی و حدسی ارائه کرده است؛ این‌که میراث خودروهای سواری روور اگر به عصر خودروهای برقی وارد می‌شد، چه چهره‌ای می‌توانست داشته باشد. این طراح که استودیوی خود را «برآمده از آدرنالین و نوآوری» توصیف می‌کند، به دنبال‌کنندگانش گفته زبان طراحی روور در دهه ۱۹۷۰ را «بی‌زمان» می‌داند.
به گفته خودش، «جسورانه‌ترین و نوآورانه‌ترین ساخته‌ای که آن‌ها هرگز تولید کردند، SD1 فراموش‌نشدنی بود.» این پروژه رایانه‌ای، فست‌بک کشیده و خوش‌تراش SD1 را حفظ می‌کند و در عین حال سطوح بدنه، عناصر نوری و تناسبات را به‌روزرسانی می‌کند تا آیرودینامیک مدرن و جانمایی مناسب برای قوای محرکه برقی باتری‌محور را القا کند. مایک جی این کانسپت را «ترکیب استایل فست‌بک آوانگارد با یک قوای محرکه برقی پاک و پرعملکرد» می‌داند و اضافه می‌کند که «برخی افسانه‌ها شایسته فصل دوم هستند.»
این تصویر همچنان یک تمرین غیررسمی و فرضی است، نه پیشنهادی برای تولید؛ مایک جی هنرمند دیجیتال است و نماینده هیچ خودروسازی محسوب نمی‌شود. با این حال، این رندر نشان می‌دهد چگونه می‌توان نشانه‌های طراحی تاریخی را برای بازار امروز خودروهای برقی تفسیر کرد و به گفت‌وگویی گسترده‌تر درباره بازتصور نشان‌های خودرویی خاموش دامن می‌زند.
روور که در طول تاریخ خود مالکان متعددی از جمله شرکت روور، لیلند موتورز، بریتیش لیلند، گروه روور، بی‌ام‌و و از سال ۲۰۱۳ جگوار لندروور داشته، در سال ۲۰۰۵ فعالیت خود را متوقف کرد. خود SD1 نیز از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۶ توسط بریتیش لیلند با نشان روور تولید می‌شد.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.