5 دقیقه
جادهای جزیرهای را تصور کنید که پیچهایش تمام نمیشود، خط ساحلیای که انگار پایانی ندارد، و یک شاسیبلند جمعوجور که بیسروصدا از سوختگیری دوباره سر باز میزند. نیسان یک قشقایی ای پاور را راهی دور تاسمانی کرد تا ببیند با یک باک چقدر میتواند پیش برود. نتیجه این بود: خودرو یک دور کامل جزیره را پیمود و همچنان به حرکت ادامه داد.
این مسیر ۸۰۸ مایل، یعنی حدود ۱٬۳۰۰ کیلومتر را پوشش داد و مصرف واقعی گزارششده آن ۵۳.۴ مایل بر گالن، یا حدود ۴.۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر بود. بدون اتصال به شارژر. بدون توقف برای سوختگیری. فقط یک موتور بنزینی کوچک که پشت صحنه محاسبات را انجام میداد و یک موتور برقی که کار اصلی حرکت را بر عهده داشت.
چه چیزی این عملکرد را ممکن میکند
قشقایی ای پاور یک خودروی پلاگین نیست. واحد بنزینی ۱.۵ لیتری آن مانند یک ژنراتور سیار عمل میکند و یک بسته باتری لیتیوم یون کوچک اما پرتحرک را شارژ میکند. این باتری با معیار خودروهای برقی بسیار کوچک است: ظرفیت ناخالص ۲.۱ کیلووات ساعت و ظرفیت قابل استفاده حدود ۱.۸ کیلووات ساعت. همین مقدار برای حرکتهای کوتاه تمامبرقی به اندازه یک تا دو مایل در سرعت پایین کافی است، اما نکته اصلی، رانش برقی پیوستهای است که موتور برقی فراهم میکند، در حالی که موتور بنزینی شارژ باتری را حفظ میکند و ترمز احیاکننده نیز در سرازیریها انرژی را بازیابی میکند.
این سامانه ۱۸۸ اسب بخار قدرت و ۲۴۳ پوند فوت گشتاور تولید میکند که به شتابگیری چابک از حالت سکون تبدیل میشود. نیسان شتاب ۰ تا ۶۰ مایل بر ساعت را ۷.۵ ثانیه و حداکثر سرعت محدودشده الکترونیکی را ۱۰۵ مایل بر ساعت، یا ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت اعلام کرده است. در گذرگاههای کوهستانی پرپیچوخم و جادههای ساحلی باریک، ماهیت رانندگی برقی، یعنی گشتاور فوری و واکنش خطی، حس رانندگی با چیزی را که در غیر این صورت یک شاسیبلند کامپکت معمولی بود، کاملا تغییر میدهد.
تیتر اصلی: ۸۰۸ مایل با یک باک و میانگین مصرف ۵۳.۴ مایل بر گالن، برابر با ۴.۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر.
چرا تاسمانی؟ به یک دلیل ساده: تنوع جادهها. این جزیره ترکیبی از سربالاییهای تند، پیچهای تنگ، مسیرهای طولانی روستایی و بخشهایی از بزرگراههای باز را در خود دارد. نیسان میگوید این دومین آزمون مسافت طولانی برای قشقایی ای پاور بوده است؛ پیشتر این خودرو مسیر کلاسیک لندز اند تا جان اوگروتس در بریتانیا را طی کرده بود، مسیری حدود ۸۳۷ مایل، با مصرف ۶۲ مایل بر گالن، معادل حدود ۳.۷۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر، و طبق گزارشها در پایان هنوز حدود ۹۹ مایل برد باقی مانده بود. این دو مسیر متفاوت تصویر مفیدی ارائه میکنند: این سامانه زمانی هم عملکرد خوبی دارد که چشمانداز و نیازهای وارد بر مجموعه محرکه تغییر میکنند.
چیدمان ای پاور در عمل یک معماری هیبرید سری است: موتور بنزینی هرگز چرخها را بهطور مستقیم به حرکت درنمیآورد. این ساختار موتور بنزینی را از وظیفه رانش جدا میکند و به نرمافزار و موتور برقی اجازه میدهد سرعت و گشتاور را بیشتر شبیه یک خودروی برقی مدیریت کنند. مصالحه آن، باتری کوچک و اتکا به ژنراتور داخلی است، اما نتیجه آن آشنا و جذاب است؛ بهبود مصرف سوخت شهری و حس رانندگی شبیه خودروهای برقی، بدون نیاز به زیرساخت شارژ خانگی.
فراتر از اعداد، این آزمایش نکتهای را برجسته میکند که خودروسازان بیش از پیش میخواهند خریداران به آن توجه کنند: برد حرکتی و مصرف سوخت، به اندازه ظرفیت خام باتری، به یکپارچگی سامانهها و الگوی رانندگی وابستهاند. یک باتری کوچک در کنار بازیابی هوشمند انرژی و موتوری که برای کار در بازههای بهینه تنظیم شده، میتواند فاصلههای شگفتانگیزی را بین هر بار سوختگیری فراهم کند.
نیسان از جنبه تبلیغاتی این ماجرا هم غافل نیست. قشقایی ای پاور بهتازگی برای دومین سال پیاپی در جوایز خودرویی نیوز یوکی، عنوان خودروی هیبریدی سال را به دست آورده است. این افتخار، همراه با نمایشهای مسافت طولانی، این خودرو را بهعنوان یک مصالحه کاربردی برای رانندگانی معرفی میکند که پاسخگویی رانش برقی را میخواهند، اما نمیخواهند خانه یا سبک زندگی خود را حول محور ایستگاههای شارژ بازطراحی کنند.
آیا این آینده است؟ شاید. فعلا دور تاسمانی یک شاهد روشن است: یک شاسیبلند هیبریدی کامپکت که در جاده مانند خودروی برقی رفتار میکند و وقتی محاسبات درست انجام شود، میتواند بیش از ۸۰۰ مایل را طی کند. این موضوع برای رانندگانی که هم برد بالا و هم رانندگی پالایشیافته میخواهند، اهمیت زیادی خواهد داشت.
منبع: autoevolution
نظرات
مهدی
ایده جالبه ولی یه نکته: این معماری هزینه نگهداری و پیچیدگی نرمافزار رو بالا نمیبره؟ باتری کوچیک یعنی محدودیت واقعی برای بعضیا، نه؟
توربو
این عددها واقعیان یا سناریوی آرمانی؟ شرایط رانندگی، سرعت میانگین، بار و باربند چطور؟ اگه بار سنگین باشه چه؟
دیتاپالس
وای واقعا؟! ۸۰۸ مایل با یک باک، یعنی کلی راه بدون شارژر! صد در صد جذابه، ولی کنجکاوم توی ترافیک و شهر چطور میشه...
ارسال نظر