مرسدس ای ام جی جی تی چهاردر؛ شبیه CLS برقی تازه

کافی است چند ثانیه به یکی از این تصاویر تازه خیره شوید تا مرسدس-ای‌ام‌جی جی‌تی کوپه چهاردر که فکر می‌کردید می‌شناسید، در قالبی کشیده‌تر، هماهنگ‌تر و حتی آشنا ظاهر شود. چهره‌ای دارد که انگار می‌توانست از تبار متأخر سی‌ال‌اس زاده شده باشد. این شباهت انتقاد نیست. بیشتر شبیه یک آرامش‌بخشی بصری است.

هنرمند پیکسلی چه چیزهایی را تغییر داد و چرا اهمیت دارد

بازطراحی از بخش جلو آغاز می‌شود. این رندر، دماغه تیز و بحث‌برانگیز را با نمایی متعارف‌تر برای جلوپنجره و یک جفت چراغ جلو ستاره‌مانند جایگزین می‌کند که به‌جای نمایشی بودن، هدفمند و حساب‌شده به نظر می‌رسند. سپر آرام‌تر شده و ایستایی خودرو متین‌تر است. در عقب، عناصر عجیب‌وغریب حذف شده‌اند. جای آن‌ها را یک پنل مرکزی باریک، چراغ‌های عقب دوقلوی ستاره‌ای و یک نوار نوری پیوسته گرفته که یک گلگیر عقب را به دیگری متصل می‌کند. دیفیوزر و سپر نیز نرم‌تر و متناسب‌تر شده‌اند تا با کلیت طراحی خودرو هماهنگ باشند.

در اینجا رگه‌هایی از کانسپت ویژن آیکونیک دیده می‌شود. نه یک کپی مستقیم، بلکه نوعی ریتم و لحن وام‌گرفته، به‌ویژه در فرم جلوپنجره، که از نمایشگری تهاجمی پیشین جی‌تی چهاردر می‌کاهد. رنگ‌ها و طراحی رینگ‌های این مجموعه نیز کمک می‌کنند. وقتی این جی‌تی بازتصور‌شده را از زوایای مختلف و زیر نورهای گوناگون می‌بینید، بیشتر شبیه خودرویی سنجیده و هدفمند است تا محصولی که صرفا برای شوکه کردن طراحی شده باشد.

چرا این موضوع مهم است؟ چون طراحی ظاهری می‌تواند برداشت مخاطب را تغییر دهد. خودرویی به این سنگینی و با چنین جاه‌طلبی فنی، به بدنه‌ای نیاز دارد که هدفش را درست منتقل کند: عملکرد بالا، فناوری پیشرفته و البته میزانی از پالایش و وقار. این رندرها نشان می‌دهند مرسدس-ای‌ام‌جی می‌توانست بدون رقیق کردن پیام اصلی، شدت بصری طراحی را پایین‌تر بیاورد.

اعداد پشت این جلوه پرزرق‌وبرق همچنان ترسناک‌اند. نسخه پرچم‌دار جی‌تی ۶۳ فورماتیک پلاس تا ۱۱۵۳ اسب‌بخار قدرت و ۲۰۰۰ نیوتن‌متر گشتاور ارائه می‌دهد؛ نتیجه آن شتاب صفر تا ۶۲ مایل بر ساعت، معادل صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، در ۲.۱ ثانیه با احتساب حرکت اولیه یک‌فوتی است. بدون این ترفند، زمان شتاب‌گیری سه‌دهم ثانیه کندتر می‌شود. در صورت انتخاب پکیج راننده ای‌ام‌جی، حداکثر سرعت به‌صورت الکترونیکی روی ۱۸۶ مایل بر ساعت، معادل ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت، محدود می‌شود.

وزن نیز بخشی از این معادله است. جی‌تی تمام‌برقی حدود ۲۴۶۰ کیلوگرم وزن دارد؛ سنگین‌تر از چیزی که بسیاری انتظار دارند و حتی سنگین‌تر از یک پیکاپ پایه. این خودرو روی معماری ۸۰۰ ولتی و زیرساخت ای‌ام‌جی.ای‌ای ساخته شده و از باتری ۱۰۶ کیلووات‌ساعتی نیرو می‌گیرد. سه موتور پیشرفته شار محوری دلیل اصلی این عملکرد دیوانه‌وار هستند و داستان شارژ نیز رقابتی است: با توان ۶۰۰ کیلووات، باتری می‌تواند در حدود ۱۱ دقیقه از ۱۰ تا ۸۰ درصد شارژ شود. برآورد برد حرکتی برای جی‌تی ۵۵ حدود ۴۳۵ مایل، معادل ۷۰۰ کیلومتر، و برای جی‌تی ۶۳ حدود ۴۳۲ مایل، معادل ۶۹۶ کیلومتر، اعلام شده است؛ اعدادی که وقتی می‌خواهید مسافت‌های طولانی را بی‌وقفه طی کنید، درست مانند گام‌های بلند اهمیت پیدا می‌کنند.

قیمت‌ها در اروپا از ۱۵۴٬۷۰۰ یورو برای جی‌تی ۵۵ و ۱۹۶٬۳۵۰ یورو برای جی‌تی ۶۳ آغاز می‌شود. قیمت نهایی در بازارهای محلی در زمان مناسب تأیید خواهد شد.

در دل این اصلاحات مجازی، درسی پنهان شده است. هسته ابرسدان برقی ای‌ام‌جی کاملا سازش‌ناپذیر است: بسته‌بندی با اولویت عملکرد، وزن و ابعادی که از مهندسی جدی سخن می‌گویند. اما زیبایی‌شناسی مسیر میل و توجه خریدار را هدایت می‌کند. یک جلوپنجره خویشتن‌دارتر در جلو، یک عقب مرتب‌تر در انتها، و ناگهان همان ماشین، شیک‌تر و دست‌یافتنی‌تر به نظر می‌رسد. شاید چنین تغییری فروش را یک‌شبه متحول نکند، اما نشان می‌دهد زبان طراحی متفاوت می‌توانست بخشی از جنجال‌ها را نرم‌تر کند و جذابیت خودرو را افزایش دهد.

در نهایت، این رندرها یادآوری می‌کنند که انتخاب‌های سبک‌شناختی کاملا راهبردی‌اند. جی‌تی کوپه چهاردر همچنان بیانیه‌ای جسورانه از مهندسی است. با این حال، هنرمند پیکسلی که آن را بازآفرینی کرده، چیز دیگری هم به ما نشان داده است: مدرکی روشن که یک دست ظریف‌تر می‌توانست خودرویی برقی و از پیش افراطی را به فرمی تبدیل کند که خریداران بیشتری را وادار کند دوباره به آن نگاه کنند.