فروش خودروهای برقی در بریتانیا از بنزینی ها پیشی گرفت

یک صبح ماه ژوئیه را در محوطه فروش خودرویی در حومه شهر تصور کنید: حالا مشتریان بیش از گشتاور، درباره زمان شارژ می‌پرسند. تا همین چند سال پیش ماجرا برعکس بود.

برای نخستین بار در بریتانیا، فروش خودروهای برقی در بازه یک سال کامل از خودروهای بنزینی بیشتر شد. این یک نوسان گذرا نیست. تغییری است که می‌توان آن را با عدد و رقم سنجید.

از ژوئن ۲۰۲۵ تا مه ۲۰۲۶، خریداران بریتانیایی ۵۱۶,۴۹۰ دستگاه خودروی برقی جدید ثبت کردند، در حالی که مجموع خودروهای بنزینی جدید به ۵۰۴,۰۱۰ دستگاه رسید. این ارقام که از داده‌های شماره‌گذاری تحلیل‌شده توسط نهادهای صنعت خودرو به دست آمده‌اند، نشان‌دهنده وارونه شدن الگویی است که بیش از یک قرن پیش‌فرض بازار بود. خودروهای برقی دیگر گزینه‌ای خاص یا تازه‌وارد نیستند؛ آن‌ها در یکی از بازارهای مهم خودروی جهان به انتخاب اصلی خریداران تبدیل شده‌اند.

سیاست، شیوه محاسبه و شکل تقاضا

زمان‌بندی اهمیت دارد. این نقطه عطف درست در میانه بحث‌های داغ در وست‌مینستر رخ داده است. خودروسازان و اتحادیه‌ها برای کاهش سخت‌گیری در الزامات رو به افزایش دولت درباره خودروهای بدون آلایندگی لابی می‌کنند و می‌گویند فروش به اهداف تعیین‌شده نمی‌رسد. با این حال، آمار ثبت خودرو نشان می‌دهد صنعت همین حالا هم از آن انتظارات جلوتر حرکت کرده است. بنابراین مسئله فقط عرضه و تقاضا نیست، بلکه این است که موفقیت چگونه محاسبه می‌شود.

انجمن خودروسازان اروپا، خودروهای هیبریدی را از مدل‌های کاملا بنزینی و دیزلی جدا می‌کند و همین موضوع افت خودروهای متعارف وابسته فقط به سوخت فسیلی را روشن‌تر نشان می‌دهد. در مقابل، انجمن تولیدکنندگان و بازرگانان خودروی بریتانیا اغلب هیبریدی‌های ملایم را در کنار خودروهای بنزینی طبقه‌بندی می‌کند؛ انتخابی که می‌تواند سرعت کاهش گزینه‌های واقعا وابسته به بنزین را پنهان کند. در عمل، تعریف‌ها مسیر روایت را تغییر می‌دهند.

ماه به ماه، روند شفاف‌تر می‌شود. در مه ۲۰۲۶، تحویل خودروهای برقی جدید نسبت به سال قبل ۳۴ درصد افزایش یافت و به ۴۳,۹۳۱ دستگاه رسید، در حالی که ثبت خودروهای بنزینی ۱۴ درصد کاهش پیدا کرد و به ۳۵,۰۶۸ دستگاه محدود شد. خودروهای هیبریدی همچنان بخشی بزرگ از بازار هستند: خریداران در ماه مه ۵۶,۳۲۱ دستگاه هیبریدی سنتی خریدند که رشدی ملایم معادل ۲ درصد، یعنی حدود ۱,۱۸۱ دستگاه بیشتر، را نشان می‌دهد. هیبریدی‌های شارژی شتاب بیشتری داشتند و با رشد ۲۴ درصدی به ۲۲,۱۶۷ دستگاه رسیدند، زیرا مشتریانی که نگران محدودیت پیمایش هستند، هر دو سامانه را انتخاب می‌کنند.

نباید اشتباه کرد: خودروهای هیبریدی هنوز مهم‌اند. اما رشد آن‌ها کند شده و این مدل‌های تمام‌برقی باتری‌محور هستند که از رقبا جلو می‌افتند.

در مقیاسی گسترده‌تر، بریتانیا تنها نیست. اتحادیه اروپا در دسامبر ۲۰۲۵ به لحظه عبور مشابهی رسید، زمانی که ثبت خودروهای برقی در آن ماه از خودروهای بنزینی پیشی گرفت. داده‌های جهانی گردآوری‌شده توسط آژانس بین‌المللی انرژی نیز نشان می‌دهد فروش خودروهای برقی در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۰ درصد رشد کرده است. این آژانس اکنون انتظار دارد تا پایان ۲۰۲۶ رشد دیگری در حدود ۱۵ درصد رقم بخورد. این یعنی شتاب، و شتاب می‌تواند زنجیره تأمین، مشاغل و برنامه‌ریزی زیرساخت را از نو شکل دهد.

پس جایگاه رانندگان و خودروسازان در این وضعیت کجاست؟ برای خریداران، انتخاب عملی‌تر شده است: مدل‌های بیشتر، برد پیمایشی گسترده‌تر، شارژ سریع‌تر و چشم‌انداز بهتر ارزش فروش دست دوم، خودروهای برقی را به گزینه‌ای قابل دفاع برای استفاده روزمره تبدیل کرده‌اند. برای خودروسازان، پیام دوگانه است؛ تقاضا واقعی است، اما سازگار کردن کارخانه‌ها، شبکه نمایندگی‌ها و مهارت نیروی کار همچنان پرهزینه و از نظر سیاسی حساس است. برای دولت، این اعداد استدلال به سود سیاست‌هایی را تقویت می‌کنند که به جای عقب‌نشینی از اهداف، شبکه‌های شارژ را سرعت می‌بخشند و از گذار نیروی کار حمایت می‌کنند.

می‌توان آن را یک انقلاب آرام نامید. هیچ رویداد واحدی آن را رسمی اعلام نکرد. در عوض، آرام‌آرام وارد آمار شد و سپس بر صدر آن نشست؛ صبور و تکان‌ناپذیر. از این پس انتظار داشته باشید بحث از این‌که آیا خودروهای برقی می‌توانند پیروز شوند، به این سمت برود که بقیه زیست‌بوم بازار خودرو با چه سرعتی خود را به آن‌ها می‌رساند.