در خیابانی آرام، یک خشکشویی طبق روال همیشگی خود در حال کار است. دستگاه‌ها می‌چرخند، حلال‌ها تبخیر می‌شوند و مشتریان پیراهن‌هایشان را تحویل می‌گیرند. بیشتر رهگذران بی‌توجه از کنار آن می‌گذرند. اما یک تحلیل گسترده تازه نشان می‌دهد که برای ساکنان اطراف، همین فعالیت معمولی ممکن است پیامدهایی برای سلامت بلندمدت مغز داشته باشد.
درون مطالعه: پژوهشگران چه چیزهایی را مقایسه کردند
دانشمندان سوابق مدیکر آمریکا را برای بیش از ۱۹ میلیون فرد ۶۷ ساله و بالاتر در فاصله سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ بررسی کردند. حدود ۱۸۰ هزار نفر از این افراد تشخیص بیماری پارکینسون داشتند. سپس پژوهشگران نشانی محل زندگی این افراد را با موقعیت بیش از ۳۰ هزار کسب‌وکار خشکشویی ثبت‌شده در سال ۲۰۱۳ تطبیق دادند تا الگوهای مکانی را شناسایی کنند.
پس از تعدیل داده‌ها بر اساس سن، جنسیت، نژاد، درآمد و چند عامل جمعیت‌شناختی دیگر، تیم پژوهشی به یک نشانه پایدار رسید: افرادی که در فاصله حدود ۱۵۰ متری یک خشکشویی زندگی می‌کردند، در مقایسه با کسانی که چند کیلومتر دورتر بودند، احتمال بیشتری برای دریافت تشخیص پارکینسون داشتند. افزایش کلی خطر در نزدیکی خشکشویی‌ها حدود ۱۴ درصد برآورد شد. در برخی زیرگروه‌ها این ارتباط قوی‌تر بود، تا حدود ۲۳ درصد برای افرادی که علائم پارکینسون آنها شامل مشکلات آشکار در راه رفتن و تحرک بود. موارد پارکینسون همراه با زوال عقل نیز حدود ۲۵ درصد افزایش خطر نشان داد، هرچند این ارتباط خاص کمتر به فاصله مکانی وابسته به نظر می‌رسید.
این مطالعه در نشریه ان‌پی‌جی پارکینسونز دیزیز منتشر شد و نقشه‌هایی که در سطح شهرستان‌ها تهیه شدند، الگویی تا حد زیادی مشابه را در بخش بزرگی از ایالات متحده نشان دادند: نزدیکی به خشکشویی با شیوع بالاتر پارکینسون همبستگی داشت. با این حال، نویسندگان هشدار می‌دهند که شدت مواجهه تقریبا به طور قطع از منطقه‌ای به منطقه دیگر یکسان نیست. زمین‌شناسی محلی، وضعیت ساختمان‌ها و زیرساخت فاضلاب، و میزان تراکم محله‌ها همگی می‌توانند بر این اثر بگذارند که آیا حلال‌ها وارد خاک، آب‌های زیرزمینی یا هوای داخل ساختمان می‌شوند یا نه.
چرا خشکشویی‌ها در کانون توجه قرار گرفته‌اند
فعالیت‌های خشکشویی در گذشته اغلب از حلال‌های صنعتی مانند تری‌کلرواتیلن استفاده می‌کردند که معمولا به اختصار تی‌سی‌ای نامیده می‌شود. این مواد از ترکیبات آلی فرار هستند که می‌توانند نشت کنند، به خاک و آب‌های زیرزمینی راه یابند یا بخارهایی منتشر کنند که از درون زمین به ساختمان‌ها مهاجرت می‌کنند، فرایندی که به آن نفوذ بخار گفته می‌شود. تری‌کلرواتیلن پیش‌تر در مطالعات آزمایشگاهی و اپیدمیولوژیک با اختلالات سیستم عصبی مرتبط دانسته شده و در فهرست عوامل محیطی مورد بررسی در ارتباط با بیماری پارکینسون قرار دارد.
نفوذ بخار، یک مشکل زیرسطحی را به مسئله آلودگی هوای داخل ساختمان تبدیل می‌کند. افراد ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها در خانه‌های خود مقادیر اندکی از حلال‌ها را استنشاق کنند. مواجهه مزمن، حتی در دوزهای پایین، بدون اندازه‌گیری مستقیم محیطی به سختی قابل سنجش است، اما از نظر زیستی قابل قبول است که مواجهه‌های تکرارشونده در افراد مستعد به تغییرات تخریب‌کننده عصبی کمک کند.
- جمعیت بزرگ: این مطالعه از یک مجموعه داده بسیار بزرگ شامل سالمندان بهره می‌برد.
- پیوند مکانی: پژوهشگران نشانی افراد را با موقعیت کسب‌وکارها تطبیق دادند تا اثرات نزدیکی مکانی را شناسایی کنند.
- پذیرش‌پذیری زیستی: مطالعات پیشین تری‌کلرواتیلن و سایر حلال‌ها را در آسیب سلول‌های عصبی دخیل دانسته‌اند.
این مطالعه چه چیزی را نمی‌تواند ثابت کند
این پژوهش یک تحلیل مشاهده‌ای و اپیدمیولوژیک است. همبستگی به معنای رابطه علت و معلولی نیست. پژوهشگران سطح حلال‌ها را در خانه‌های افراد یا داخل ساختمان‌ها اندازه‌گیری نکردند. آنها داده‌های اختصاصی هر محل را درباره اینکه کدام خشکشویی از چه مواد شیمیایی استفاده کرده، چه مدت فعالیت داشته، نشت‌ها چگونه مدیریت شده یا چه مقدار حلال مصرف شده است، در اختیار نداشتند. نکته مهم این است که مکان خشکشویی‌ها از سوابق سال ۲۰۱۳ گرفته شده، در حالی که داده‌های پزشکی مربوط به سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ بوده است؛ بنابراین بازه‌های مواجهه در طول عمر هر فرد همچنان روشن نیست.
عوامل اندازه‌گیری‌نشده دیگری نیز ممکن است نقش داشته باشند. سبک زندگی، سوابق شغلی، فعالیت‌های صنعتی محلی و حتی عمر یا تهویه خانه‌های نزدیک می‌توانند هم بر محل زندگی افراد و هم بر الگوی مواجهه آنها اثر بگذارند. نویسندگان تأکید می‌کنند که یافته‌های آنها باید به عنوان محرکی برای پایش هدفمند محیط‌زیست و پژوهش‌های بیشتر دیده شود، نه به عنوان اثبات قطعی اینکه زندگی در نزدیکی خشکشویی‌ها باعث بیماری پارکینسون می‌شود.
پیامدها و گام‌های بعدی برای سلامت عمومی
با وجود محدودیت‌ها، این مطالعه با مجموعه رو به رشدی از شواهد همسو است که آلاینده‌های محیطی، از جمله آلودگی هوا، برخی آفت‌کش‌ها و حلال‌های صنعتی، را با افزایش خطر پارکینسون مرتبط می‌دانند. برای جوامعی که در نزدیکی تأسیسات خشکشویی فعال یا قدیمی قرار دارند، این پژوهش ارزش آزمایش‌های محیطی را برجسته می‌کند: اندازه‌گیری تری‌کلرواتیلن و ترکیبات مرتبط در خاک، آب‌های زیرزمینی و هوای داخل ساختمان؛ نقشه‌برداری از مسیرهای نفوذ بخار؛ و اولویت دادن به پاکسازی در مناطقی که آلودگی وجود دارد.
از منظر بالینی و سیاست‌گذاری، این کار بر ضرورت پایش دقیق‌تر سلامت عصبی در جوامع در معرض خطر و به‌روزرسانی مقررات مربوط به استفاده، نگهداری و پاکسازی حلال‌ها تأکید دارد. همچنین نیاز به ارزیابی مواجهه در سطح فردی را در مطالعات آینده برجسته می‌کند تا دانشمندان بتوانند رابطه دوز و پاسخ را دقیق‌تر کمی‌سازی کنند.
دیدگاه کارشناس
"این نوع تحلیل مکانی قدرتمند است، چون نشان می‌دهد قدم بعدی را کجا باید برداشت،" دکتر النا مارکز، متخصص نورولوژی محیط‌زیست در یک دانشگاه پژوهشی، می‌گوید. "اما برای عبور از الگو به اثبات، به اندازه‌گیری در سطح خانه و مطالعاتی نیاز داریم که افراد را در طول زمان دنبال کنند. تا آن زمان، مسیر محتاطانه این است که در مکان‌هایی که نگرانی وجود دارد، پایش و پاکسازی بهتری انجام شود."
نتیجه‌گیری
این تحلیل تازه پرسش علت را به طور قطعی حل نمی‌کند، اما قطعه مهمی را به یک معمای پیچیده می‌افزاید: زندگی در نزدیکی کسب‌وکارهای خشکشویی با احتمال اندکی بالاتر بیماری پارکینسون در میان سالمندان آمریکایی مرتبط است. این نشانه با یافته‌های پیشین درباره سمیت عصبی حلال‌ها همخوانی دارد و اولویتی روشن و قابل اقدام برای آزمایش‌های محیطی و پیگیری‌های سلامت عمومی مطرح می‌کند. اگر جوامع به دنبال قطعیت هستند، گام بعدی روشن است: آنچه را در زمین و هوا وجود دارد اندازه‌گیری کنند و سپس بر اساس نتایج اقدام کنند.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.