وایلدفایر جنرال اتمیکس؛ رقیب تازه ریپر در آسمان نبرد

وایلدفایر جنرال اتمیکس به‌عنوان یک هواپیمای بدون سرنشین گروه ۵ با مداومت پروازی طولانی معرفی شده است؛ پهپادی که به گفته این شرکت می‌تواند در یک مأموریت تا ۹۲۰۰ مایل، معادل ۱۴۸۰۰ کیلومتر، پرواز کند. جنرال اتمیکس در اوایل سپتامبر از وایلدفایر با طراحی کاملا جدید رونمایی کرد و بلافاصله آن را به رقابت هواپیمای ماژولار انبوه نیروی هوایی ایالات متحده وارد کرد؛ رقابتی که در آن این پهپاد می‌تواند به‌عنوان جایگزینی بالقوه برای ریپر MQ-9A مطرح شود.

جنرال اتمیکس وایلدفایر را هم پرظرفیت‌تر و هم کم‌هزینه‌تر از ریپر MQ-9A با اندازه‌ای مشابه معرفی کرده است، هرچند این شرکت هنوز وزن محموله، قیمت تولید یا داده‌های عملکردی دقیق را برای اثبات این ادعاها منتشر نکرده است. سازنده، این طراحی را ماژولار و سازگار با فرسایش رزمی توصیف می‌کند؛ پهپادی که با قطعات کم‌هزینه‌تر ساخته شده تا در مقایسه با سامانه‌های پهپادی پرارزش سنتی، مصرف‌پذیرتر و قابل جایگزینی‌تر باشد.

وایلدفایر به‌روشنی ریشه در سبد طولانی‌مدت هواپیماهای بدون سرنشین جنرال اتمیکس دارد. این شرکت به درس‌آموخته‌های حاصل از پلتفرم‌هایی مانند پردیتور MQ-1B، ریپر MQ-9A، اسکای‌گاردین MQ-9B، اونجر MQ-20 و هواپیمای رزمی همکار FQ-42A اشاره می‌کند، اما در عین حال وایلدفایر را نوع تازه‌ای از هواپیمای بی‌سرنشین می‌داند، نه صرفا یک به‌روزرسانی تدریجی.

محموله، تسلیحات و خودمختاری

جنرال اتمیکس می‌گوید وایلدفایر ظرفیت حمل محموله بیشتری دارد و از نقاط اتصال تسلیحاتی مقاوم‌تری بهره می‌برد؛ موضوعی که امکان استفاده از طیف گسترده‌تری از تجهیزات مأموریتی و اثرگذاری‌های عملیاتی را فراهم می‌کند. این شرکت به‌طور مشخص اعلام کرده است که این پهپاد می‌تواند به دو موشک ضدکشتی دوربرد یا چهار موشک ضربتی مشترک مجهز شود و به‌تنهایی یا در قالب ازدحام پهپادی برای ایجاد حجم رزمی در درگیری عمل کند. هنگامی که وایلدفایر برای حمله پیکربندی نشده باشد، به‌عنوان پلتفرمی توانمند برای پایش و شناسایی، انتقال محموله سنگین یا سایر نقش‌های مرتبط با محموله‌های تجاری معرفی شده است.

وایلدفایر از سامانه‌هایی بهره می‌برد که پیش‌تر روی هواپیمای رزمی همکار FQ-42A عملیاتی شده‌اند؛ موضوعی که به گفته جنرال اتمیکس، سطح بالایی از خودمختاری را برای این سامانه پهپادی جدید فراهم می‌کند، در حالی که همچنان امکان کنترل توسط اپراتور انسانی حفظ می‌شود. فراتر از تعداد موشک‌هایی که شرکت اعلام کرده، هیچ عدد قطعی درباره وزن تسلیحات، شیوه‌های حمل سلاح یا مجموعه حسگرهای این پهپاد منتشر نشده است.

جنرال اتمیکس می‌گوید وایلدفایر می‌تواند تا ۹۲۰۰ مایل، معادل ۱۴۸۰۰ کیلومتر، پرواز کند و در عین حمل محموله بیشتر، هزینه‌ای کمتر از یک ریپر MQ-9A با اندازه مشابه داشته باشد.

اظهارات شرکت بر تحمل فرسایش رزمی به‌عنوان یک اولویت طراحی تأکید دارد؛ نکته‌ای که نشان‌دهنده توجه آشکار به نیازهای امروز برای پلتفرم‌های کم‌هزینه‌تر و مصرف‌پذیرتر در عملیات‌های محیط‌های مورد مناقشه است. با این حال، جنرال اتمیکس جزئیات اندکی درباره روش تولید، هزینه هر فروند یا ویژگی‌های بقاپذیری ارائه کرده است؛ جزئیاتی که می‌توانست روشن کند وایلدفایر چگونه به این موازنه‌ها دست پیدا می‌کند.

نیروی هوایی ایالات متحده رقابت هواپیمای ماژولار انبوه را برای شناسایی جایگزین‌هایی برای ریپر ایجاد کرده است و این برنامه دستیابی به راهکاری عملیاتی تا سال ۲۰۳۰ را هدف گرفته است. جنرال اتمیکس می‌گوید می‌تواند وایلدفایر را بسیار زودتر از آن تاریخ تحویل دهد، اما این شرکت هنوز جدول زمانی تولید یا نقاط عطف قراردادی مرتبط با برنامه MMA را منتشر نکرده است.

در نبود داده‌های عملکردی مستقل یا قیمت‌گذاری رسمی، بسیاری از ادعاها درباره وایلدفایر همچنان در حد اظهارات شرکت باقی می‌ماند. با این حال، ترکیب برد ادعایی، معماری ماژولار و توان حمل مهمات، این پهپاد رزمی را به گزینه‌ای قابل توجه در رده سامانه‌های هوایی بدون سرنشین گروه ۵ و رقیبی مستقیم برای مأموریت‌های پهپادی آینده نیروی هوایی ایالات متحده تبدیل می‌کند.