اورولیتین ای و افزایش خون رسانی مغز زیر فشار ذهنی

مطالعه‌ای انسانی نشان می‌دهد مکمل اورولیتین ای شاید هنگام فشار ذهنی، جریان خون مغزی را در بزرگسالان میانسال مبتلا به چاقی افزایش دهد.

.3 دیدگاه
اورولیتین ای و افزایش خون رسانی مغز زیر فشار ذهنی

3 دقیقه

دنبال کردن در گوگل

آیا مولکولی که در روده ساخته می‌شود می‌تواند خون را به سمت بخش‌هایی از مغز هدایت کند که سنگین‌ترین کارهای ذهنی را انجام می‌دهند؟ داده‌های تازه انسانی نشان می‌دهند که شاید چنین باشد.

پژوهشگران دانشگاه اوکلاهما یک مکمل غذایی به نام اورولیتین ای را به بزرگسالان میانسال مبتلا به چاقی دادند؛ ترکیبی که به طور طبیعی زمانی تولید می‌شود که برخی باکتری‌های روده، اجزای موجود در خوراکی‌هایی مانند انار، توت‌فرنگی و گردو را تجزیه می‌کنند. ایده پژوهش ساده بود: وقتی مغز سخت‌تر کار می‌کند، به اکسیژن و مواد مغذی بیشتری نیاز دارد. آیا افراد مبتلا به چاقی، که اغلب پاسخ‌های عروقی متفاوتی دارند، هنگام تلاش ذهنی همان افزایش جریان خون مغزی را نشان می‌دهند؟

پنجاه شرکت‌کننده ۴۰ تا ۶۴ ساله در یک کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده که در مجله جاما نتورک اوپن منتشر شد، ثبت‌نام کردند. به مدت چهار هفته، نیمی از افراد روزانه ۱۰۰۰ میلی‌گرم اورولیتین ای مصرف کردند و گروه دیگر دارونما دریافت کرد. هنگام انجام یک تکلیف حافظه دشوار، افرادی که مکمل مصرف کرده بودند افزایش بیشتری در جریان خون به قشر پیش‌پیشانی پشتی جانبی چپ نشان دادند؛ ناحیه‌ای که با نگهداری و دستکاری اطلاعات در بازه‌های کوتاه مرتبط است. این تغییر قابل اندازه‌گیری بود. همچنین اختصاصی بود.

همه چیز تغییر نکرد. شاخص‌های محیطی عملکرد عروقی، یعنی آزمون‌هایی که روی بازو انجام شدند، بهبود نیافتند. همچنین با وجود افزایش خون‌رسانی مغزی هنگام انجام تکلیف، شرکت‌کنندگان در این کارآزمایی کوتاه‌مدت نمرات بهتری در آزمون‌های حافظه و توجه نشان ندادند.

آنا کلارا دا کوستا پینافی لنگلی، استادیار علوم تغذیه در دانشگاه اوکلاهما، گفت: «نیاز مغز به خون پویاست» و توضیح داد چرا تیم پژوهشی به جای اندازه‌گیری‌های زمان استراحت، بر جریان خون مرتبط با انجام تکلیف تمرکز کرده است. آندری یابلوچانسکی، دانشیار جراحی مغز و اعصاب در دانشگاه اوکلاهما، اشاره می‌کند که این نخستین مطالعه انسانی است که اثری از اورولیتین ای را به طور اختصاصی بر پاسخ عروقی مغز گزارش می‌کند.

این مطالعه کوچک و کوتاه بود. همین نکته اهمیت دارد. بررسی ۴۹ یا ۵۰ نفر در یک مرکز می‌تواند نشانه‌ای جالب را نشان دهد، اما نمی‌تواند سودمندی بلندمدت را ثابت کند. تحمل‌پذیری مکمل خوب بود و هشدار ایمنی مهمی دیده نشد، اما هنوز معلوم نیست که آیا افزایش بهتر جریان خون هنگام فکر کردن، در ماه‌ها یا سال‌های آینده به حفظ حافظه منجر می‌شود یا نه.

این کارآزمایی اولیه نشان می‌دهد که اورولیتین ای ممکن است به مغز فعال کمک کند زمانی که تحت فشار است، خون بیشتری دریافت کند.

می‌توان آن را مانند شعله کوچک آغازین در نظر گرفت. به نظر می‌رسد این مکمل، دست‌کم در این جمعیت مشخص و در یک بازه زمانی کوتاه، گردش خون را به یک مرکز کنترلی مهم هنگام فشار کاری مغز تقویت می‌کند. گام‌های بعدی روشن است: کارآزمایی‌های بزرگ‌تر و طولانی‌تر که نه فقط جریان خون، بلکه مسیر تغییرات شناختی را در گذر زمان و در گروه‌های متنوع‌تر دنبال کنند.

اینکه مسیر پیری شناختی سالم‌تر از میکروبیوم، رژیم غذایی، یک قرص یا ترکیبی از هر سه می‌گذرد، هنوز محل بحث است. اما این مطالعه دری را باز می‌کند. پرسش اکنون این است که کدام اتاق‌های پشت این در ارزش کاوش دارند.

فرشاد واحدی
به دنیای علم خوش اومدی! من فرشاد هستم، کنجکاو برای کشف رازهای جهان و نویسنده مقالات علمی برای آدم‌های کنجکاو مثل خودت!

نظر بگذارید

نظرات (3)

محسن

خوبه که جریان خون بیشتر دیده شد، اما وقتی حافظه بهتر نشده یعنی هنوز فایده‌اش نامشخصه. امیدوارم مطالعات طولانی بیاد، ولی فعلا محتاطم

رودکس

این واقعا علمیِ قطعی هست یا فقط سیگنال جزئی؟ ۵۰ نفر توی یه مرکز، نمیشه نتیجه‌گیری بزرگ کرد، آزمایش طولانی تر لازمه...

بیونیکس

وای، فکر نمیکردم باکتری روده بتونه مغز رو اینقدر هدف بگیره... کنجکاوم بدونم اثرش پایدار هست یا فقط یه شعله‌ی کوتاه؟