8 دقیقه
Renault Talisman returns — in CGI only
هنرمند دیجیتال Digimods Design اخیراً مدل رنو تالیسمن را با مجموعهای از رندرهای جسورانهٔ CGI زنده کرده است؛ رندرهایی که از ظرافت محافظهکارانهٔ نسخهٔ تولیدی فاصله گرفته و به زبانی کاملاً آیندهنگر و تا حدی عجیب بدل شدهاند. این تمرین خلاقانه یادآور جایگاه گذشتهٔ سدانهای میانسایز است و همچنین نکتهای تلخ را برجسته میکند: در بازار جهانیای که تحت سلطهٔ شاسیبلندها و کراساوورها قرار گرفته، سدانهای میانسایز به کالایی کمیاب تبدیل شدهاند.
What happened to the mid-size sedan?
بخش D یا سدانهای میانسایز در سالهای اخیر بهطور چشمگیری کوچک شده است. مدلهایی که زمانی ستون مجموعهٔ محصولات برندها بودند — مانند Ford Fusion/Mondeo، Opel/Vauxhall Insignia و Mazda6 — در بسیاری از بازارهای غربی کنار گذاشته شدهاند یا عرضهٔ آنها محدود شده است. فولکسواگن پاسات اکنون عمدتاً بهعنوان نسخهٔ استیشن در دسترس است و رنو تولید تالیسمن را در سال 2022 در کارخانهٔ دوآی (Douai) فرانسه متوقف کرد. نتیجهٔ این تحولات برای خریداران علاقهمند به سدان میانسایز، کاهش گزینهها و انتخابهای کمتر برای کسانی است که راحتی، تعادل دینامیکی و فضای صندوق مناسب را به ارتفاع شاسی ترجیح میدهند.
عوامل متعددی در پس این تغییرات ایستادهاند: تغییر ترجیحات مصرفکننده به سوی خودروهای بلندقد، فشار بر تولیدکنندگان برای افزایش سودآوری با تمرکز بر کراساوورها، و همچنین قوانین سختگیرانهٔ آلایندگی و مقرراتی که توسعهٔ مدلهای برقی و هیبریدی را در اولویت قرار دادهاند. در نتیجه، خودروسازان بهجای سرمایهگذاری گسترده روی سدانهای بزرگتر، منابع خود را به توسعهٔ پلتفرمهای مشترک برای کراساوورها و توزیع انواع قوای محرکهٔ الکتریکی معطوف کردهاند.
A quick refresher on the original Talisman
تالیسمن پاسخ رنو در سگمنت میانسایز بود و بهصورت سدان چهاردر و استیت عرضه میشد. این خودرو روی پلتفرم CMF-C/D ساخته شده بود که با خانوادهای گسترده از مدلها — مانند مگان، کجار، کولئوس و سینیک — اشتراک فنی داشت و برخی خودروهای توسعهیافتهٔ گروه و شرکا را نیز در بر میگرفت. این پلتفرم بعدها تکامل یافت و در خودروهایی مانند Austral، Espace VI و Rafale نیز مورد استفاده قرار گرفت؛ نشاندهندهٔ مزیتهای مقیاس و انعطافپذیری در طراحی پلتفرمهای مدرن.
مشخصات کلیدی تالیسمن تولیدی:
- طول: 4,850 میلیمتر (190.9 اینچ)
- فاصلهٔ محوری: 2,810 میلیمتر (110.6 اینچ)
- موتورها: طیف موتورهای چهار سیلندر بنزینی و دیزل، همراه با گزینههای LPG
- گیربکسها: گیربکس دستی 6 سرعته، اتوماتیک 6 سرعته، اتوماتیک 7 سرعته و CVT
تالیسمن تولیدی بهخاطر فضای داخلی مناسب، چینش مرسوم موتور جلو و محور جلو و ترکیب کارایی و راحتی شناخته میشد — خودرویی عملگرایانه و مرتب که در بازاری در حال تغییر اغلب نادیده گرفته شد. بستهبندی داخلی شامل تمرکز بر راحتی سرنشینان عقب، فضای صندوق رقابتی و تجهیزاتی مناسب برای کلاس خود بود؛ عواملی که برای مشتریان شرکتی و ناوگانی اهمیت زیادی دارد.
Digimods’ CGI take: bold, polarizing, and very Renault?
تالیسمن CGI از نظر سازندهاش نسخهای لوکستر و اسپرتتر با ظاهری آیندهنگر معرفی شده است، اما رندرها نظرها را تقسیم کردهاند. نکات برجسته و نقدهایی که از این مفهوم دیجیتال مطرح شده عبارتاند از:
- پنجرهٔ جلو (گرل) بسیار حجیم و مجسمهوار که از خویشتنداری طراحی اخیر رنو فاصله گرفته است.
- نورپردازی جانبی پیچیده و چراغهای دوگانهٔ کوچک که به نمای جلو ظاهری شلوغ و تا حدی تجربی میبخشند؛ مشخصهای که در طراحیهای آیندهنگر دیجیتال دیده میشود.
- خطوط و شیارهای جانبی که به جای ظرافت، گرایش به نوعی عجیبوغریب بودن دارند؛ جلوهای که مخاطب را به تفسیرهای متفاوت دعوت میکند.
- نمای عقب که برخی آن را به زبان طراحی تیزتر پژو نزدیک میبینند؛ درپوش صندوق حجیم و هندسهٔ ضربهگیر عقب حالت تهاجمیتری دارد.
این رندرها «بازتفسیر ایمن» نیستند — و همین بخشی از منظور است. تمرینات CGI طراحان را از محدودیتهای تولید آزاد میکنند و نشان میدهند که یک برند در غیاب قوانین بستهبندی، ایمنی عابران یا هومولوگاسیون چه میتواند عرضه کند؛ از نظر طراحی، خواستهها و تواناییهای خیالی که الزاماً در خودروهای تولیدی قابل اجرا نیستند.
ICE, EV or hybrid? What the renderings signal
جالب اینکه تالیسمن CGI دارای دو خروجی اگزوز است — نشانهای آشکار از تکیه بر قوای محرکهٔ احتراقی در «سرزمین خیال». این انتخاب بصری نشان میدهد که سازندهٔ رندر، خودرویی بنزینی یا دیزلی را در ذهن داشته است تا یک خودرو کاملاً برقی. با این حال، اگر رنو تصمیم به احیای این نام بگیرد، احتمال قویتری وجود دارد که نسخهٔ جدید با قوای محرکهٔ هیبرید یا الکتریکی عرضه شود؛ روند بازار، مقررات آلایندگی و جهتگیری گروهها به سمت الکتریکیسازی از عواملیاند که هر خودروسازی را به سمت PHEV یا BEV سوق میدهد.
در مقیاس فنی، انتخاب میان ICE، هیبرید یا BEV مستلزم بررسی پلتفرم، هزینهٔ توسعه و تقاضای بازار است. پلتفرمهای ماژولار مانند CMF-C/D یا نسل بعدی پلتفرمهای مشترک میتوانند نسخههایی با آرایشهای مختلف قوای محرکه را پاسخگو باشند، اما تبدیل یک سدان بزرگ به BEV نیازمند سرمایهگذاری در باتری، مدیریت وزن و مهندسی بستهبندی است. برای نمونه، گزینهٔ PHEV ممکن است متعادلترین راه باشد چون هم پاسخگوی نیاز ناوگانها برای انتشار کمتر است و هم محدودهٔ حرکتی کافی برای مشتریان روزمره فراهم میکند.
زمینهٔ بازار نیز اهمیت دارد: طی دههٔ گذشته بسیاری از سازندگان منابع خود را به توسعهٔ کراساوورها، SUVها و خودروهای الکتریکی کوچک اختصاص دادهاند. سدانها عمدتاً در بازارهایی که میراث برند یا نیاز ناوگانها قوی است، دوام میآورند؛ بنابراین در صورتی که رنو بخواهد تالیسمن را بازگرداند، بررسی تقاضای ناوگانها، بازارهای شرقی و استراتژی فروش شرکای تجاری (fleet sales) حیاتی خواهد بود.
How would a modern Talisman fit in today’s lineup?
اگر رنو تصمیم به احیای نشان تالیسمن بگیرد، قرارگیری دقیق آن در سبد محصولات حیاتی خواهد بود. چند گزینهٔ استراتژیک برای جایگاهیابی وجود دارد:
- بهعنوان یک جایگزین لوکس و راحت برای کراساوورهای کامپکت، با تمرکز بر راحتی سفرهای طولانی و دینامیک رانندگی پالایشیافته؛ مزیتی که میتواند مشتریان شرکتی و خصوصی که سفرهای بینشهری زیادی دارند را جذب کند.
- عرضه با قوای محرکهٔ الکتریکی یا هیبریدی — بهویژه PHEV یا نسخهٔ تمامالکتریک (BEV) — تا نیازهای ناوگانها و الزامات قانونی کاهش انتشار را برآورده سازد. استفاده از فناوریهای موجود رنو مانند E-Tech میتواند زمان توسعه را کوتاه کند.
- حفظ امضای طراحی رنو در جلو بههمراه تعدیل عناصر تجربی CGI تا جذابیت عامتری ایجاد شود و از اثر قطبیکنندهٔ طراحی مفهومی جلوگیری شود؛ ترکیبی از زبان طراحی شناختهشده و جزئیات مدرن که به بازار کمک میکند تصمیمگیری کند.
بهطور کلی، برای موفقیت تالیسمن نو لازم است که رنو مزیتهای فنی (پلتفرم، قوای محرکهٔ الکتریکی، شبکه خدمات پس از فروش) را با تحلیل بازار (تقاضای ناوگان، اولویتهای مشتریان در بازارهای مختلف) و طراحیای که هم وفادار به برند و هم پذیرفتنی برای خیل وسیعتری از خریداران باشد، تلفیق کند.
Verdict: fun CGI, uncertain future
رندرهای Digimods چاشنی خلاقانهای به گفتوگو دربارهٔ ظاهر احتمالی یک رنو میانسایز امروزی اضافه کردهاند. این تصاویر جسورانه و بحثبرانگیزند — دقیقاً همان چیزی که از یک مفهوم CGI انتظار میرود. اینکه این تصاویر را بازآفرینی هیجانانگیز بدانید یا یک زیادهروی طراحی، تا حد زیادی به میزان پایداری شما در برابر آزمایشهای طراحی بستگی دارد.
برای علاقهمندان، این تصاویر یادآوری دلگرمکنندهای است که سدانها هنوز هم میتوانند الهامبخش باشند و مزایای خاص خود را داشته باشند؛ از جمله آسایش سفرهای طولانی، آیرودینامیک بهینه و هندلینگ متعادل. اما برای بازار گستردهتر، پرسش واقعی این است که آیا تعداد کافی از خریداران هنوز سدان میانسایز کلاسیک را به کراساوور ترجیح میدهند یا خیر.
نقلقول: "CGI میتواند پتانسیلهای وحشیانه را نشان دهد ـ اما خودروهای تولیدی باید بین سبک و مصالحههای دنیای واقعی تعادل برقرار کنند."
نظر شما چیست: آیا از بازگشت یک رنو تالیسمن مدرن استقبال میکنید یا فکر میکنید دوران سدان میانسایز به پایان رسیده است؟ پاسخ به این سؤال وابسته به ترکیبی از سلیقهٔ طراحی، نیازهای کاربردی و جهتگیری بازار در سالهای آینده خواهد بود.
منبع: autoevolution
نظرات
اتو_ر
رندرها خلاقیت داره ولی زیادی فانتزیه، بیشتر شبیه نمایشه تا محصول واقعی. اگزوز دوتایی هم انگار شوخی طراحی باشه، نه یه تصمیم فنی.
رانیار
تو ناوگان شرکت ما هنوز کلی مشتری دنبال سدانای راحت برای سفرای کاری هستن؛ صندوق بزرگ و راحتی مهمه. پس اگه رنو بفهمه بازار هست، شانس برگشت هست، ولی شرطا زیادن.
امیر
این جلو خیلی شلوغه، نورپردازی عجیب و پنجرهٔ جلو غولیه. آیا واقعا کسی چنین زبانی تو خیابون قبول میکنه؟؟
توربو
دوره سدانای بزرگ تموم نشده، ولی واقعیت اینه که مشتریا کراساوور میخوان. بازار عوض شده، سادهس.
دیتاپالس
وااای این رندرها عجیب اما جذابن، حس میکنم تالیسمان میتونه با یه نسخه هیبرید دوباره دل هوادارا رو ببره... اگه عملی باشه!
ارسال نظر