لینکلنی را تصور کنید که قیمتش بیشتر به یک پیکاپ پایه نزدیک است تا یک کراس‌اوور لوکس سنتی. در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد. اما وقتی پای معماری برقی جدید فورد به میان می‌آید، این ایده منطقی‌تر می‌شود.
تولید در کنار فثوم
لینکلن تا امروز به شکل محسوسی از گفت‌وگوی خودروهای برقی دور مانده است. سال‌ها پروژه‌های متوقف‌شده و تغییر اولویت‌ها باعث شد این برند حتی یک مدل تمام‌برقی و بدون آلایندگی در سبد خود نداشته باشد. این وقفه شاید سرانجام با یک کراس‌اوور برقی کامپکت پایان یابد، مدلی که روی همان پلتفرم پیکاپ آینده فورد فثوم ساخته خواهد شد.
چرا لوئیزویل؟ کارخانه مونتاژ کنتاکی با سرمایه‌گذاری حدود ۱.۸ میلیارد یورو در حال بازآرایی است تا فثوم و دیگر خودروهای برقی آینده را تولید کند. منطق کار روشن است: استفاده مشترک از سخت‌افزار، کاهش هزینه‌ها و سرعت‌بخشیدن به توسعه. فثوم از معماری خودروی برقی یونیورسال فورد استفاده خواهد کرد، معماری‌ای که توسط یک تیم داخلی پروژه‌های پیشرفته به رهبری آلن کلارک توسعه یافته است. لینکلنی با همین زیرساخت می‌تواند بسیار سریع‌تر و ارزان‌تر از حالتی که همه‌چیز از صفر آغاز شود، از مرحله کانسپت به تولید برسد.
لینکلن در سال ۲۰۲۰ مسیر دیگری را امتحان کرد و برای مدتی کوتاه به دنبال استفاده از پلتفرم اسکیت‌بورد ریویان بود، اما آن برنامه کنار گذاشته شد. ایده یک پرچمدار برقی جای خود را به نسخه برقی اویاتور داد و برنامه‌های تبدیل کارخانه اوکویل نیز به نفع تولید کامیون‌های سنگین‌تر رها شد. نتیجه، تأخیر بیشتر و ناامیدی خریداران لینکلن بود که منتظر یک خودروی برقی واقعی مانده بودند.
قیمت و جایگاه در بازار
در داخل شرکت صحبت‌هایی وجود دارد که یک کراس‌اوور کوچک لینکلن، ساخته‌شده روی خط تولید فثوم، می‌تواند نزدیک به اقتصادی‌ترین مدل برقی فورد جای بگیرد. با شروع قیمت فثوم از حدود ۲۷,۵۰۰ یورو، نسخه هم‌خانواده لینکلن ممکن است به در دسترس‌ترین خودروی برقی این برند تبدیل شود. در حال حاضر ارزان‌ترین مدل لینکلن در بازار آمریکا ناتیلوس است که پس از توقف تولید کورسیر گرند تورینگ و دیگر مدل‌های هیبریدی، قیمتی در حدود ۵۰,۰۰۰ یورو دارد.
این اختلاف قیمت نکته مهمی را نشان می‌دهد. با بهره‌گیری از صرفه‌جویی ناشی از تولید انبوه، لینکلن می‌تواند تریم لوکس و سکوت شاخص محصولات خود را روی سخت‌افزار برقی آزموده‌شده فورد سوار کند، بدون آنکه گرفتار هزینه‌های سنگینی شود که برنامه‌های قبلی را از پا درآوردند. این مسیر همچنین با تغییر جهت لینکلن از واردات خودروهای ساخت چین برای بازار آمریکا به سمت تولید داخلی هماهنگ است.
فورد به همین‌جا بسنده نمی‌کند. در کنار پروژه لینکلن کامپکت، این شرکت در حال توسعه یک شاسی‌بلند لینکلن بر پایه برانکو است تا توانایی آفرود را با پرداخت لوکس ترکیب کند، و نسخه‌های به‌روزرسانی‌شده نویگیتور و اویاتور نیز در برنامه قرار دارند. این راهبرد شبیه نوعی پوشش ریسک به نظر می‌رسد: جذب خریداران اصلی با لوکس‌گرایی خشن و ماجراجو، در حالی که سرانجام یک لینکلن برقی و عامه‌پسند برای کسانی عرضه می‌شود که رفت‌وآمدی آرام‌تر و سبزتر می‌خواهند.
هنوز پرسش‌های بی‌پاسخی وجود دارد. لینکلن چگونه نسخه خود را از فثوم متمایز خواهد کرد؟ تجربه رانندگی این مدل چه تصویری از هویت برند ارائه می‌دهد؟ شاید هنوز همه پاسخ‌ها را ندانیم، اما قطعات پازل در حال کنار هم قرار گرفتن هستند. با نزدیک‌شدن برنامه فثوم به زمان رونمایی در سال ۲۰۲۷ و راه‌اندازی خطوط جدید لوئیزویل در سال‌های آینده، باید منتظر جزئیات قطعی‌تری باشیم.
این یک چرخش است، آن هم چرخشی عمل‌گرایانه. لینکلن شاید دیر به میدان خودروهای برقی رسیده باشد، اما این رویکرد می‌تواند نخستین مدل برقی واقعی این برند را به بازار برساند، خودرویی که هم دست‌یافتنی باشد و هم بی‌تردید شخصیت لینکلن را حفظ کند.
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.