یک بیامو ایکس۵ از کنار پمپ هیدروژن کنار جاده نرم و بیصدا عبور میکند، در حالی که برچسبهای نمونه آزمایشی هنوز روی درها دیده میشوند. صحنه شبیه لحظهای سینمایی است، اما در واقع بخشی از کار توسعه است: بیامو آیایکس۵ هیدروژنی خود را از آزمایشگاه بیرون آورده و روی آسفالت آزاد برده تا ببیند این شاسیبلند سلول سوختی وقتی آبوهوا، وزن و رانندگان واقعی وارد معادله میشوند، چگونه رفتار میکند.
ساخته شده برای رانندگی، نه فقط اندازهگیری
این آزمایشهای اولیه در جادههای عمومی برای سنجش فشار و کشف رفتارهای غیرمنتظره انجام میشود. مهندسان به پاسخهایی نیاز دارند که روی دینامومتر به دست نمیآید: پیل سوختی در سربالاییهای طولانی چه واکنشی نشان میدهد، باتری چگونه از شتابگیریهای سنگین پشتیبانی میکند و آیا خودرو همچنان همان حس متمایز فرمان و پدال گاز بیامو را حفظ کرده است یا نه. آیایکس۵ به پیل سوختی نسل سوم مجهز است که با همکاری تویوتا توسعه یافته، اما بیامو یکپارچهسازی خودرو، نرمافزار و مونتاژ نهایی را کاملا در اختیار خود نگه داشته است. این شامل واحد کنترل موسوم به «استاد انرژی» نیز میشود که به عنوان مغز فوقهوشمند خودرو برای توزیع نیرو و بازیابی انرژی معرفی شده است.

شتابگیری قرار نیست کسلکننده باشد. تیم توسعه دستیابی به شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در کمتر از پنج ثانیه را هدف گرفته است؛ عددی که نشان میدهد بیامو با هیدروژن صرفا مثل یک نشان سبز و تبلیغاتی برخورد نمیکند. بهرهوری اهمیت دارد، اما امتیازهای مربوط به عملکرد نیز برای این خودرو جدی گرفته شدهاند.
مونتاژ نمونههای اولیه ابتدا در مرکز تخصص هیدروژن مونیخ انجام شد و سپس بخشهای سنگینتر کار به اتریش منتقل میشود. بیامو در حال نصب میزهای آزمون و تجهیزات تولید در کارخانه اشتایر است؛ جایی که تولید انبوه سامانههای پیل سوختی انجام خواهد شد، در حالی که قطعات کلیدی، از جمله واحد استاد انرژی، در لاندسهوت ساخته میشوند. این اقدامات برای تثبیت فرایندهای قابل تکرار است: همان تفاوت مهم میان یک نمونه نمایشی تکساخت و خودرویی که بتوان آن را از خط تولید خرید.

بیامو برای آیایکس۵ هیدروژنی برد هدفگذاریشده ۷۵۰ کیلومتری را تعیین کرده است؛ بردی که با چینش تخت و فشرده ذخیرهسازی هیدروژن و پیل سوختی نسل سوم ممکن میشود. ظرفیت دقیق باتری و ارقام نهایی توان و گشتاور فعلا محرمانه ماندهاند. انتظار میرود بیامو با نزدیک شدن به زمان عرضه، این اعداد را اعلام کند؛ هرچند تولید این خودرو پیش از سال ۲۰۲۸ انتظار نمیرود.

حمایت مالی از این پروژه قابل توجه است: ۱۹۱ میلیون یورو از سوی وزارت فدرال حملونقل آلمان و ۸۲ میلیون یوروی دیگر از طرف ایالت بایرن. این پشتیبانی عمومی نشان میدهد دولتها تا چه اندازه روی هیدروژن به عنوان بخشی از یک راهبرد متنوع برای حملونقل بدون آلایندگی حساب باز کردهاند.
خریداران نخستین بار کجا این خودروها را خواهند دید؟ زیرساخت سوختگیری هیدروژن هنوز از شارژرهای خودروهای برقی باتریمحور عقبتر است، بنابراین احتمالا بیامو آیایکس۵ هیدروژنی را ابتدا در بازارهایی با شبکههای بالغتر عرضه میکند؛ بازارهایی مانند ژاپن و کره جنوبی، پیش از آنکه دسترسی به آن گستردهتر شود.

هنوز نکات ناشناخته زیادی باقی مانده است. طبق رویکرد معمول بیامو، مشخصات اصلی و خبرساز برای بعد نگه داشته میشوند، اما خروج از آزمایشگاه و ورود به جادههای واقعی روشنترین نشانه تا امروز است که شاسیبلندهای هیدروژنی میتوانند از آزمایشهای محدود و خاص فراتر بروند و به رقیبانی جدی در نمایشگاههای فروش تبدیل شوند. حوزه خودروهای سلول سوختی را از نزدیک دنبال کنید؛ آیایکس۵ میکوشد یک روایت فناورانه را به واقعیت یک خودروی روزمره تبدیل کند.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (3)
به نظرم خوبه که عملکرد رو جدی گرفتن، ولی پول عمومی اونقدر خرج شد باید شفاف سازی باشه. عرضه محدود هم منطقیه، اما قیمت؟
واقعاً تویوتا باهاش همکاری کرده اما BMW همه چیزو نگه داشته؟ یعنی این وعدهها تا ۲۰۲۸ قابل اعتمادن؟ شک دارم…
وااااای، شتاب زیر ۵ ثانیه؟! اگه واقعیه، هیجانانگیزه… ولی زیرساخت سوخت هیدروژن دیرتر میرسه، نگرانم.