9 دقیقه
چری ادعای برد ۲۰۰۰ کیلومتر برای SUVهای هیبریدی آینده
چری اعلام کرده است که سیستم «سوپر هیبرید» نسل ششم این شرکت به مدلهای آینده تیگو اجازه خواهد داد تا با یک باک بنزین و یک بار شارژ باتری تا ۲۰۰۰ کیلومتر مسافت را طی کنند. این خودروساز این پیشرفت را جهشی بزرگ نسبت به برد کنونی حدود ۱۲۰۰ کیلومتر در بهترین نمونههای هیبریدی خود میداند — و چنانچه نتایج دنیای واقعی با ارقام آزمایشگاهی همخوانی داشته باشد، این مدلها در میان با بردترین خودروهای هیبریدی بازار قرار خواهند گرفت.
چه چیزی سیستم جدید را متفاوت میکند؟
تحول اصلی نتیجه مجموعهای از بهبودهای سختافزاری و نرمافزاری است. چری دو نسخه از این سیستم را توسعه داده است: DHT160 برای SUVهای میانسایز با وزن ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلوگرم، و DHT230 برای نسخههای سنگینتر بالای ۲ تن (مثلاً نسل بعدی تیگو ۹). خلاصهای از نکات کلیدی:
- DHT160: موتور الکتریکی با توان حدود ۲۱۵ اسببخار و گشتاور ۲۷۵ نیوتنمتر.
- DHT230: موتور الکتریکی با خروجی بالاتر در حدود ۳۵۰ اسببخار و گشتاور ۳۳۰ نیوتنمتر.
- طراحی جدید موتور «۱۶ در ۱» که وزن و حجم مجموعه محرک الکتریکی را تا ۳۰ درصد کاهش میدهد.
- باتری لیتیومآهن-فسفات (LFP) به ظرفیت ۱۸٫۴۶ کیلوواتساعت برای تأمین انرژی پک.
- معماری خنککننده بهبود یافته که گفته میشود دفع حرارت را تا ۴۰ درصد در شرایط بار سنگین مانند یدککشی افزایش میدهد.
این ترکیب — قطعات محرک الکتریکی سبکتر و متراکمتر بهعلاوه باتری کارآمدتر — شعاع نظری رانندگی را بهطور قابلتوجهی افزایش داده است، هرچند بهبود مصرف سوخت اعلامشده تنها حدود ۳ درصد است. به بیان دیگر، افزایشهای اندک در بهرهوری احتراق داخلی به همراه یک سیستم هیبریدی بسیار کارآمدتر و باتری مؤثر جمعاً منجر به جهش بزرگی در برد کلی شدهاند. این نکته برای بازار خودروهای هیبریدی با برد طولانی (long-range hybrid) اهمیت زیادی دارد، چون ترکیب انرژی بنزینی و الکتریکی بهینه میتواند فاصله بین شارژها و سوختگیریها را کاهش دهد و قابلیت سفرهای بینشهری را افزایش دهد.
نکات فنی و ایمنی
چری تأکید میکند که شیمی باتری LFP به دلیل دوام و ایمنی انتخاب شده است: گفته میشود این نوع باتری نسبت به طراحیهای قبلی مقاومت بیشتری در برابر نفوذ آب و پنچری دارد. از منظر فنی، باتریهای LFP ویژگیهایی چون چرخه عمر بالاتر، پایداری حرارتی بهتر و هزینه تولید پایینتر را ارائه میدهند، هرچند چگالی انرژی آنها معمولاً کمتر از شیمیاهای نیکل-کبالت-منگنز (NMC) است. انتخاب LFP در اینجا احتمالا نشاندهنده اولویت تولیدکننده بر ایمنی و طول عمر بسته باتری برای خودروهای شاسیبلند سنگینتر و کاربردهای با بار است.
چیدمان جدید موتور و مدیریت حرارتی نیز با هدف ارائه عملکرد پایدار در مسیرهای بلند و در زمان یدککشی طراحی شدهاند — حوزههایی که تجمع حرارت معمولاً کارایی را کاهش میدهد. بهبود معماری خنککننده میتواند باعث شود که موتور الکتریکی، اینورتر و سلولهای باتری در محدوده دمای بهینه باقی بمانند و در نتیجه افت توان در تودهکاریهای طولانیمدت یا هنگام کشیدن بار سنگین کاهش یابد. از منظر ایمنی فعال و غیرفعال نیز، پایداری حرارتی کمتر باتری LFP ریسکهای ناشی از دگرگونیهای حرارتی را کاهش میدهد که این امر در ارزیابیهای ایمنی و قابل اتکاپذیری طولانیمدت مهم است.
علاوه بر این، طراحی «۱۶ در ۱» موتور احتمالاً شامل یکپارچهسازی اجزای قدرتی، الکترونیک قدرت و شاید سامانههای کنترل داخل یک پکیج فشردهتر است که هزینهها، پیچیدگی و نقاط اتصال را کاهش میدهد. این نوع یکپارچهسازی میتواند باعث کاهش تلفات انرژی، افزایش بهرهوری و سهولت نصب در پلتفرمهای مختلف شود؛ امری که برای تولید انبوه و مقیاسپذیری حیاتی است.
از منظر نگهداری و طول عمر نیز، ترکیب LFP و مدیریت حرارتی قوی میتواند منجر به کاهش افت ظرفیت باتری در چرخههای عمر شود. این ویژگی برای مشتریانی که به دنبال خودروهای شاسیبلند هیبریدی برای سفرهای طولانی و کاربرد خانوادهای هستند یک مزیت محسوب میشود، زیرا هزینه کل مالکیت و نوسازی بسته باتری در طول زمان کاهش مییابد.
زمانبندی، عرضه و واقعگرایی
چری برنامه دارد نسل ششم سوپر هیبرید را از اواخر ۲۰۲۶ یا اوایل ۲۰۲۷ در مدلهای جهانی معرفی کند. پیتر متکین، مدیر اجرایی مهندسی برنامههای بینالمللی در چری، تأیید کرد که این تکنولوژی بهصورت تدریجی از طریق بهروزرسانیهای سالانه و فیسلیفتهای میانی وارد سبد محصولات خواهد شد. این روش عرضه تدریجی به شرکت اجازه میدهد تا بازخورد بازار را دریافت کرده و نسخههای مختلف سیستم را برای کلاسهای مختلف خودرو (از کراساوورها و SUVها تا مدلهای بزرگتر) تطبیق دهد.
نکتهای که باید برای خریداران و ژورنالیستها در نظر گرفت: خودروسازان معمولاً ارقام برد و مصرف سوخت را بر اساس چرخههای آزمایشی کنترلشده منتشر میکنند. برد واقعی در جاده به عوامل متعددی بستگی دارد؛ از جمله سبک رانندگی، بار خودرو، شرایط آبوهوایی، شیب مسیر و نوع مسیر (شهری، بینشهری، اتوبان). برای مثال، سرعتهای بالا، شتابدهیهای مکرر و استفاده از کولر یا گرمایش میتواند برد ترکیبی را بهطور چشمگیری کاهش دهد. با این وجود، ادعای ۲۰۰۰ کیلومتری — معادل رانندگی از تهران تا استانبول بدون سوختگیری یا شارژ مجدد — چشمانداز چری را بهخوبی ترسیم میکند: راحتی و رقابتپذیری سفرهای طولانی با هیبریدهای بردبلند.
متکین در توضیح مسیر توسعه گفت: «این بخشی از نقشه راه ارتقا ما است؛ ما فناوریهای جدید قوای محرکه را در طول بهروزرسانیها و فیسلیفتها اضافه خواهیم کرد.» این گزاره نشان میدهد که چری به دنبال یک استراتژی تدرجی برای بهبود کارایی و قابلیتهای محصولات خود است که میتواند شامل افزایش چگالی انرژی باتریها، بهبود نرمافزار مدیریت انرژی و یکپارچهسازی بهتر موتور و گیربکس باشد.
برای سنجش واقعگرایانهتر، باید منتظر اعلام جزئیات آزمایشگاهی و استانداردهای مورد استفاده برای محاسبه آن ۲۰۰۰ کیلومتر بود. آیا این عدد بر اساس چرخههای بینالمللی مرسوم مانند WLTP یا EPA محاسبه شده است؟ یا از پروتکلهای داخلی شرکت؟ تفاوت روشهای اندازهگیری میتواند ارقام را تا حد قابل توجهی متفاوت کند؛ بهعنوان مثال، مقایسه ارقام مبتنی بر NEDC با WLTP یا EPA معمولاً نشاندهنده اختلاف در اعداد برد و مصرف سوخت است.
نکات کلیدی برای خریداران و بازار:
- دو گزینه سیستم (DHT160، DHT230) برای اندازهها و وزنهای مختلف خودرو وجود خواهد داشت که به تولیدکنندگان اجازه میدهد سیستم را بر اساس کلاس خودرو تطبیق دهند.
- باتری ۱۸٫۴۶ کیلوواتساعتی LFP و موتور فشرده ۱۶ در ۱ نشانگر تمرکز بر ایمنی، دوام و یکپارچهسازی است.
- هدفگذاری عرضه جهانی: اواخر ۲۰۲۶ تا اوایل ۲۰۲۷ که نشاندهنده برنامهریزی میانمدت برای ورود فناوری جدید به بازارهای مختلف است.
چری در تلاش است انتظارات را در بازار خودروهای هیبریدی شکل دهد و این ادعا در صورت تأیید در جادههای واقعی میتواند انتظارات از SUVهای هیبریدی بردبلند را بازتعریف کند و رقابت در این بخش را تشدید نماید. رقبا در بخش خودروهای هیبریدی و پلاگینهیبریدی احتمالاً برنامههایی برای پاسخگویی یا تسریع توسعه محصولات خود خواهند داشت، بهویژه اگر مصرفکنندگان به دنبال راهحلهایی با برد بیشتر و هزینه کل مالکیت پایینتر باشند.
از منظر صنعت، یک برد ۲۰۰۰ کیلومتری نظری برای یک خودروی هیبریدی ترکیبی میتواند الزامات زیر را بازتعریف کند:
- نیاز به زیرساختهای شارژ: اگر خودروسازان بتوانند برد بنزینی-الکتریکی جذابی ارائه دهند، فشار بر شبکههای شارژ عمومی ممکن است در کوتاهمدت کمتر شود، اما در بلندمدت تقاضا برای شارژ سریع و زیرساختهای هوشمند افزایش خواهد یافت.
- استراتژیهای بازار: خودروسازان متمرکز بر بازارهای بینالمللی ممکن است مدلهای هیبریدی با برد طولانی را بهعنوان پلی میان خودروهای احتراق داخلی سنتی و خودروهای تمامالکتریکی معرفی کنند.
- رقابت فناوری: تکنولوژیهایی مانند یکپارچهسازی موتور-اینورتر، کنترلهای پیشرفته مدیریت انرژی و بهینهسازی ترمودینامیکی میتواند نقطه تمایز جدیدی برای شرکتها باشد.
در نهایت، سنجش موفقیت چری در تحقق وعده برد ۲۰۰۰ کیلومتری وابسته به اعتبار آزمایشها، شرایط بهرهبرداری مصرفکنندگان و سازگاری فناوری با الزامات بازارهای مختلف است. اگر این فناوری در آزمونهای مستقل و رانندگیهای واقعی اثبات شود، میتواند نقطه عطفی در مسیر رقابت برای خودروهای SUV هیبریدی با برد طولانی باشد.
نقاط برجسته:
- دو گزینه سیستم (DHT160، DHT230) برای اندازههای مختلف خودرو
- باتری LFP به ظرفیت ۱۸٫۴۶ کیلوواتساعت و موتور فشرده ۱۶ در ۱
- هدف عرضه جهانی: اواخر ۲۰۲۶ تا اوایل ۲۰۲۷
اگر ادعاهای چری در مسیرهای واقعی تأیید شود، این اعلام میتواند انتظارات بازار از SUVهای هیبریدی را تغییر دهد و رقابت را در بخش هیبریدهای بردبلند تشدید کند. در کنار مزایا، تحلیل دقیق دادههای آزمایشگاهی، تستهای مستقل و بررسی شرایط واقعی استفاده مصرفکننده برای قضاوت نهایی ضروری خواهد بود.
منبع: smarti
نظرات
امین
یه ذره اغراق به نظر میاد، ۳ درصد بهبود سوخت یعنی تغییر کم، به احتمال زیاد برد از تعامل هوشمند موتور و باتری هست نه یک معجزه فنی، ببینیم عملیه
تریپمایند
برد ۲۰۰۰ کیلومتر برا سفر بینشهری وسوسهانگیزه، عرضه تدریجی هم منطقیه، ولی کاربران قبل خرید تستهای واقعی بخوان، نه فقط تبلیغات
بایونیکس
من رو باتری کار کردم، LFP دوام داره ولی چگالی کمتره؛ ۲۰۰۰ کیلومتر فقط با نرمافزار هوشمند و یکپارچهسازی ممکنه، امیدوارم نسخه نهایی قابل اعتماد باشه
توربوم
این «۱۶ در ۱» دقیقا یعنی چی؟ همه قطعات فشرده شده تو یه پک؟ اگه مدیریت حرارت خوب نباشه مشکل ایجاد میشه، واقعیت رو تست مستقل معلوم میکنه
کوینکس
منطقیشون واضح اما ۱۸.۴ کیلووات ساعت برای چنین بردی مشکوکه، باید استاندارد تست و اعداد WLTP یا EPA منتشر بشه، فعلا تردید دارم
رودایکس
وااای! ایدهی ۲۰۰۰ کیلومتر بزرگه، اگه واقعی باشه سفرای طولانی رو عوض میکنه، ولی بعید نیست آزمایشگاهی باشه… باید رانندگی واقعی ببینیم
ارسال نظر