4 دقیقه
یک پیکاپ را تصور کنید که انگار از دل یک رویا بیرون خزیده است؛ با ورودیهای هوای خشمگین روی کاپوت و کرومی که میتواند نقش آینه را هم بازی کند. این همان تصویری است که تیموتی آدری امانوئل، که در فضای آنلاین با نام adry53customs شناخته میشود، با پیکسلها خلق کرده است: برداشتی اغراقآمیز از رم ۱۵۰۰ رامبل بی اسآرتی ۲۰۲۷ که این پیکاپ را از یک ویترین عملکردی به قلمرو کامل فانتزی میبرد.
اول واقعیت، بعد فانتزی
استلانتیس درها را به روی موجی تازه باز کرده است. برنامه FaSTLAne 2030 آنتونیو فیلوسا، مدیرعامل این گروه، یک شرطبندی بزرگ روی آمریکای شمالی است؛ با حدود ۶۴.۵ میلیارد یورو بودجه برای مدلهای جدید و بهروزرسانیها. تا سال ۲۰۳۰ باید منتظر ۱۱۰ خودرو بود؛ فهرستی سنگین از بهروزرسانیهای جیپ، کرایسلر، داج و رم. حضور رم روی صحنه همین حالا هم پرصداست: تیم کونیسکیس خانواده رامبل بی ۲۰۲۷ را با چهار نسخه معرفی کرد که در صدر آن مدل اسآرتی قرار دارد؛ نسخهای که موتور ۶.۲ لیتری همی سوپرشارژ را قرض میگیرد و وعده ۷۷۷ اسببخار قدرت و ۶۸۰ پاوند-فوت گشتاور میدهد.
همین عدد بهتنهایی کافی است تا لبخند روی صورت علاقهمندان به خودروهای پرفورمنس بنشیند. اما وقتی یک خلاق دیجیتال مثل امانوئل وارد ماجرا میشود، اسببخار نقطه شروع است، نه خط پایان. او فقط به تقویت ظاهر بسنده نکرد. برداشت او از پروژه این بود: آن را افراطیتر کن. نتیجه، چیزی شبیه یک رویای تبآلود از دنیای ماسلکارهاست.
تغییرات ظاهری کاملا بیپردهاند. ورودی هوای روی کاپوت به پوزهای تهاجمی تبدیل شده است. سپر ورودیهای بزرگتری پیدا کرده، گلگیرها به یک کیت وایدبادی حجیم بدل شدهاند و رینگهای کرومی غولپیکر مثل جامهای افتخار، قوس چرخها را پر کردهاند. یک بال عقب روی درپوش بار نشسته و درِ عقب را بیشتر به عنصری تزئینی تبدیل میکند؛ در حالی که اگزوز چهارگانه مرکزی و دیفیوزر برجسته، نمای عقب را با تهدیدی سینمایی همراه کردهاند.
زیر آن کاپوت سیجیآی، امانوئل حتی جلوتر میرود. بهجای همی ۶.۲ لیتری استاندارد، او پیشرانه کرِیت هلفنت سی۱۷۰ را از موپار دایرکت کانکشن جایگزین میکند. هزار و بیست و پنج اسببخار. نهصد و چهل و پنج پاوند-فوت گشتاور. این اعداد بیشتر به پیستهای درگ و پروژههای سفارشی جسورانه تعلق دارند، نه بیانیههای رسمی کارخانه. با این حال، در دنیای دیجیتال، کاملا با شخصیت اغراقشده این پیکاپ جور درمیآیند.
چرا این موضوع فراتر از خودنمایی اینترنتی اهمیت دارد؟ چون هنر دیجیتال بیش از پیش اشتهای بازار واقعی خودرو را شکل میدهد. طراحان، بازاریابها و طرفداران خودروسازان اصلی این رندرها را میبینند و از آنها سرنخ میگیرند. یک کانسپت مجازی وحشی میتواند بذر ایدههایی برای قطعات آیرودینامیکی، ترکیبهای رنگی یا حتی پکیجهای عملکردی بکارد. این رندرها گفتوگویی را آغاز میکنند میان آنچه از نظر تجاری شدنی است و آنچه دلها را میبرد.
پس جمعبندی چیست؟ رم رامبل بی اسآرتی واقعی میخواهد سریعترین پیکاپ رم تا امروز باشد و با هدفگذاری حدود ۱۷۰ مایل بر ساعت، تلاش دارد معیار قدیمی اسآرتی-۱۰ را کنار بزند. اما ساخته امانوئل پرسش دیگری مطرح میکند: اگر یک پیکاپ فقط دنبال سرعت نباشد و به دنبال نمایش هم برود چه؟ پرصداست. گستاخ است. کاملا غیرضروری است. و دقیقا به همین دلیل، جذاب و سرگرمکننده است.
قبول یا رد؟ برای طرفداران اصالت و سادگی، این هیولای سیجیآی احتمالا زیادی افراطی است. اما برای بقیه ما که کمی نمایش بنزینی و هیجان دنیای پرفورمنس را دوست داریم، این یک زیادهروی دلچسب است. در هر صورت، گفتوگو درباره آینده رم را پرصداتر، عجیبتر و جذابتر میکند.
منبع: autoevolution
ارسال نظر