8 دقیقه
TGR پرچمدار جدید GR GT را معرفی کرد
تویوتا Gazoo Racing (TGR) برای نخستین بار با نام مستقل خود یک جفت خودروی پرفورمنس را رونمایی کرده است: پرچمدار جادهای و قانونی GR GT و نسخهٔ مسابقهمحور آن، GR GT3. هر دو خودرو بهعنوان نمونههای توسعهای در معرض دید عموم قرار گرفتند و بهجای نشانهای سنتی تویوتا، از برندینگ TGR استفاده میکنند؛ نشانهای آشکار از تکامل Gazoo Racing بهعنوان یک زیرنام مستقل پرفورمنس در مجموعهٔ تویوتا.
یک خودرو، دو هدف
این دو مدل از نظر فنی و ساختاری پیوند نزدیکی با هم دارند: نمونهٔ جادهای GR GT بهعنوان پایهٔ همولوگاسیون عمل میکند و نسخهٔ GR GT3 مطابق با مقررات FIA GT3 برای تیمهای مشتری توسعه یافته است. تیم مهندسی TGR این پروژه را حول سه اولویت فنی اصلی شکل دادهاند: قرارگیری مرکز ثقل تا حد امکان پایین، کاهش وزن همراه با سختی ساختاری بالا، و کارایی آیرودینامیکی بیوقفه. بهعبارت دیگر، هدف GR GT خلق خودرویی است که روی کاغذ یک «خودروی مسابقهای قانونی برای خیابان» با DNA کامل موتوراسپرت باشد؛ خودرویی که تجربهٔ رانندگی مسابقهای، پایداری در سرعتهای بالا، و قابلیت استفادهٔ روزمره را ترکیب کند.

میراث و برداشتهای اولیه
در جریان ارائهٔ تیزرها، تیم TGR به اسطورههایی همچون Toyota 2000GT و Lexus LFA اشاره کرد که نشاندهندهٔ یک سلسلهٔ تاریخی از خودروهای اسپرت با موتور جلویی و طراحی دراماتیک است. معرفی نمونهٔ اولیه تا حد زیادی به این وعده وفادار مانده است: سیلوئتِ کاپوتِ بلندِ کلاسیک که برای آیرودینامیک بهینه شده و در کنار آن، نسخهٔ توسعهٔ GR GT3 با ظاهری تهاجمی قرار دارد که نیت مسابقهای خودرو را بهروشنی فریاد میزند. این ارجاع به سابقهٔ طراحی اسپرت تویوتا و لکسوس، هم از منظر طراحی و هم از نظر فلسفهٔ مهندسی، به تثبیت موقعیت TGR در ردهٔ سوپراسپرتها کمک میکند.
پیشرانه و عملکرد
در قلب هر دو خودرو یک پیشرانهٔ تازهتوسعهٔ V8 با حجم 4.0 لیتر و دو توربوشارژر قرار گرفته است که حدود 640 اسببخار قدرت تولید میکند. اما TGR برای افزایش گشتاور و پاسخدهی، این موتور احتراق داخلی را با کمک الکتریکی ترکیب کرده است: یک موتور الکتریکی منفرد که در مجموعهٔ ترنکسِل (transaxle) جاسازی شده و مجموع گشتاور اوج را تا حدود 850 نیوتنمتر (~627 lb-ft) افزایش میدهد. انتقال نیرو به چرخهای عقب از طریق یک گیربکس اتوماتیک هشتسرعتهٔ جدید انجام میشود که برای استفادهٔ هم در پیست و هم در جاده تنظیمات دقیق تعویض و دوام بالا را در نظر گرفته است.
- پیشرانه: V8 4.0 لیتری توئینتوربو — تقریباً 640 اسببخار
- گشتاور (ترکیبی): حدود 850 نیوتنمتر / 627 lb-ft
- سیستم انتقال نیرو: محور عقب با موتور الکتریکی نصبشده در ترنکسِل
- گیربکس: اتوماتیک جدید 8 سرعته
این ترکیب پیشرانهٔ بنزینی و تقویت الکتریکی (hybrid-assist) به GR GT امکان میدهد تا علاوه بر خروجی بالای خطی، از مزایای گشتاور لحظهای موتور الکتریکی در شروع حرکت و هنگام شتابگیریهای پیاپی در مسیرهای مسابقه بهره ببرد. طراحی ترنکسِل با یک موتور الکتریکی واحد بر مبنای کاهش پیچیدگی فنی نسبت به سیستمهای هیبریدی چندموتوره اتخاذ شده و تمرکز بر کاهش وزن و بهبود توزیع جرم بوده است؛ بخشی از استراتژی کلی TGR برای حفظ مرکز ثقل پایین و پاسخ فرمانی عالی.

شاسی، متریال و اهداف وزنی
در یک گسست از معماریهای قبلی تویوتا، TGR اعلام کرده این شاسی نخستین بدنهٔ تمام آلومینیومی شرکت است که برای خودروی اسپرت با نیت تولید واقعی طراحی شده است. هدفگذاری برای بدنهٔ آلومینیومی بهمنظور دستیابی به نسبت سختی به وزن بهتر، تسهیل در تولید قطعات فرمپذیر و کاهش جرم کلی است. برای کاهش بیشتر وزن و حفظ مقاومت ساختاری در نقاط بحرانی، مهندسان از پلاستیک تقویتشده با الیاف کربن (CFRP) در نواحی کلیدی استفاده کردهاند و همچنین از دیگر پلاستیکها و کامپوزیتهای سبکوزن در اجزای غیرساختاری بهره بردهاند. هدف وزن خالص (curb weight) جسورانه و رقابتی است: در حدود 1,750 کیلوگرم یا کمتر، رقمی که در کلاس خودروهای سوپراسپرت هیبریدی ارزش بالایی دارد و نشاندهندهٔ تمرکز شدید بر کاهش جرم برای بهبود شتاب، هندلینگ و مصرف سوخت است.
سیستم تعلیق از هندسهٔ کامل دوبل ویشکل (double-wishbone) در هر دو محور استفاده میکند و از فنرهای حلزونی برای ارائهٔ هندلینگ دقیق و کنترل بهتر نیروی انتقالی بهره میبرد. وظیفهٔ عمل ترمز به دیسکهای بزرگ سرامیک-کربنی سپرده شده که علاوه بر مقاومت در برابر گرمای شدید پیست، کاهش جرم چرخشی را نیز بهدنبال دارند. رینگهای سبک 20 اینچی بهعنوان بخشی از تجهیز استاندارد تکمیلکنندهٔ پکیج هستند؛ ترکیبی که نشان میدهد GR GT برای ارائهٔ رفتار سواری لذتبخش در جاده و دینامیک آمادهٔ مسابقه طراحی شده است.
طراحی و بستهبندی داخلی
مهندسان TGR توجه ویژهای به بستهبندی داخلی (packaging) داشتند تا مرکز ثقل را تا حد امکان پایین بیاورند — بهگفتهٔ منابع، مرکز ثقل بهحدی پایین است که تقریباً در سطح زانوهای راننده قرار گرفته است؛ نکتهای که میزان تمرکز تیم را بر اولویت مسابقهای خودرو نشان میدهد. برای نیل به این هدف، باتری کمحجم پشتیبان موتور الکتریکی و اجزای مکانیکی مرتبط با انتقال نیرو بهگونهای در خودرو جانمایی شدهاند که توزیع وزن بهینه و فضای مناسب کابین حفظ شود. فرم بدنهٔ GR GT همچنان پروفیلِ کاپوتِ بلندِ کلاسیک را حفظ کرده تا تعادل بین کارایی آیرودینامیک و زبان طراحی احساسی و یادآور خودروهای اسپرت تاریخی برقرار بماند.
در کابین، انتظار میرود مواد سبکوزن و عناصر باکیفیت مسابقهای بهکار روند؛ از صندلیهای صدفی با پوششهای سبک تا کیلومترشمار و نمایشگرهای مختص راننده که اطلاعات مهم مانند تعادل توزیع گشتاور، دماهای بحرانی و پروفایل آیرودینامیک را نمایش دهند. همچنین بستههای سفارشی مسابقهای برای نسخهٔ GT3 شامل قفس ایمنی (roll cage)، صندلیهای مسابقهای، و زیرساختهای لازم برای سوخترسانی و ایمنی پیست خواهد بود.

جایگاه در بازار و رقابت
GR GT و GR GT3 بهوضوح مشتریانی را هدف قرار میدهند که خواهان عملکردی ریشهدار در مسابقات با قوای محرکهٔ مدرن دارای کمک الکتریکی هستند. یکی از مقایسههای فوری که در ذهن میآید، Corvette E-Ray از جنرال موتورز است — یک نمونهٔ پرفورمنس هیبریدی که قدرت V8 را با الکتریکیسازی ترکیب میکند — اما شاسی تمام آلومینیومی TGR و تمایل صریح به رقابت در کلاس GT3 نشان میدهد که تمرکز و کاراکتر این پروژه تفاوتهایی مشخص با رقبا دارد. بهویژه، تمرکز بر همولوگاسیون FIA و تولید نسخهٔ GT3 برای تیمهای مشتری، نشاندهندهٔ نیت جدی TGR برای حضور حرفهای در مسابقات است، نه صرفاً خلق یک سوپراسپرت خیابانی فوقالعاده.
'یک خودروی مسابقهای قانونی برای خیابان که فلسفهٔ موتوراسپرت TGR را جلو میبرد'؛ این توصیف Gazoo Racing از پروژهٔ GR GT است.
با رونمایی از نمونههای اولیهٔ با نیت تولید، مراحل بعدی شامل تستهای نهایی در پیست و در جاده، فرایند همولوگاسیون، و ورود نسخهٔ GT3 به رقابتهای مشتری خواهد بود. برای طرفداران و کلکسیونرها، پروژهٔ GR GT نشانهای از فصل جدید و جسورانهای برای تویوتا Gazoo Racing است: یک زیرنام داخلی که توانایی طراحی، توسعه و فروش خودروهایی را دارد که اعتبار واقعی مسابقهای دارند و در عین حال مناسب استفادهٔ روزمره نیز بهنظر میرسند.
از منظر فنی، موفقیت این پروژه بستگی زیادی به تعادل میان کاهش وزن، مدیریت حرارت (بهویژه برای پیشرانهٔ V8 دو توربوشارژ)، و کنترل انرژی الکتریکی خواهد داشت. مهندسان باید با سیستم مدیریت ترمودینامیک، راهکارهای تهویهٔ بهبود یافته برای خنکسازی ترمزهای سرامیک-کربن، و سامانههای الکترونیکی پیشرفته برای توزیع گشتاور کار کنند تا خودرو هم در مسیرهای طولانی و هم در دورهای فشردهٔ پیست عملکرد پایدار داشته باشد. علاوه بر این، هزینههای تولید بدنهٔ آلومینیومی و استفاده از CFRP اجزای ساختاری میتواند روی قیمت نهایی تأثیرگذار باشد؛ بنابراین TGR باید بین قیمتگذاری رقابتی، قابلیتهای مسابقهای و انتظارات مشتریان تعادل برقرار نماید.
در نهایت، GR GT میتواند نقشی مهم در تقویت برند TGR ایفا کند: نه فقط بهعنوان بخشی از سبد محصولات تویوتا، بلکه بهعنوان یک نماد فنی که توانایی رقابت در سطوح بینالمللی مسابقات GT را دارد و همزمان یک خودروی قابل استفادهٔ روزمره با کیفیت بالاست. این پروژه فرصتهایی را برای توسعهٔ فناوریهای موتوری پیشرفته، مواد سبک، و راهکارهای هیبریدی نوآورانه فراهم میآورد که میتواند در آینده به دیگر محصولات پرفورمنس تویوتا نیز سرایت کند.
منبع: autoevolution
نظرات
کیوان
فضای تبلیغاتی زیاده، 1750 کیلو براش سنگینه بنظرم، ترمز سرامیک خوبه اما هزینه سرویس بالا میره، منتظرم ببینم قیمت چقدره
سفرخط
یه سوپراسپرت که میخواد روزمره هم باشه؛ طراحی جذابه اما ترکیب راحتی و رانندگی پیست کار سختیه
بیونیکس
من روی کامپوزیت کار کردم، CFRP عجب سودیه ولی تولید انبوه و هزینه، دو مسألهٔ بزرگه. تامین قطعه مهمه، تجربهام میگه
توربوژ
این 850 نیوتنمتر واقعیه؟ با یک موتور الکتریکی تو ترنکسِل، دوام داره ؟ اگر سیستم مدیریت حرارت ضعیف باشه...
کوینپایل
منطقیه، روی آلومینیوم و کاهش وزن حساب کرده اما قیمت میتونه همه چیزو خراب کنه، خیلی حساسه.
دیتاپالس
واااای، V8 با 640 اسب و هیبریدی؟ یعنی تویوتا جدی گرفته! ولی نگران قیمت و دما هستم، اگه نتونن خنک کنن فاجعه 😮
ارسال نظر