6 دقیقه
مرسدس سالهاست در تعقیب آینده حرکت میکند و در میانه این مسیر، بخشی از هویت خود را از دست داده است. نشانههای این موضوع را نمیتوان نادیده گرفت. مدلهای برقی اخیر این برند به فرمهای نرم و گرد و نمایشگرهایی کشیده در سراسر داشبورد تکیه کردهاند، اما برای بسیاری از علاقهمندان و خریداران خودروهای پریمیوم، این تصویر بیش از حد بینامونشان و دور از شخصیت اصیل مرسدس به نظر رسیده است. حالا یک کانسپت مستقل از لوکاس ووخینگر، طراح سابق نیو، پاسخ قانعکنندهتری به این پرسش میدهد که یک مرسدس مدرن واقعاً چه میتواند باشد.
این طرح یک اسکچ ساده از یک رویاپرداز اینترنتی نیست. ووخینگر که بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ به عنوان طراح ارشد نمای بیرونی در نیو فعالیت کرده، بهخوبی میداند فضای خودروهای برقی لوکس چگونه فکر میکند، چگونه فروخته میشود و چگونه خود را به نمایش میگذارد. او از پایگاه خود در مونیخ، مجموعهای از رندرهای دیجیتال پرداختشده را منتشر کرده که مسیری متفاوت برای طراحی مرسدس بنز تصور میکنند. ابزارگرایی کمتر. حضور بیشتر. شلوغی بصری کمتر. اعتمادبهنفس بیشتر.
ایده پشت این کانسپت ساده اما قدرتمند است: بازگرداندن یک زبان طراحی تمیزتر و ساختارمندتر، با مقدار کافی از روح مرسدس دهه ۱۹۹۰ تا به مخاطب یادآوری کند چه چیزی این برند را از ابتدا خاص میکرد. میتوان بازتابهایی از نمادهایی مانند آر۱۲۹ اسال، کلاس ئی دبلیو۱۲۴ و کلاس سیال سی۲۱۵ را در آن دید. نه به شکلی رترو و نمایشی، بلکه در تناسبات، خویشتنداری و آرامش مطلق طراحی. اینها خودروهایی بودند که هرگز نیازی به جلب توجه با فریاد نداشتند.
دقیقاً به همین دلیل است که این کانسپت در نگاه اول جواب میدهد. ووخینگر به جای سیلوئت تخممرغیشکلی که ایکیواس را تعریف کرده، به خودرو کاپوتی کشیدهتر و حالتی رسمیتر داده است. نتیجه بلافاصله بیشتر شبیه یک مرسدس واقعی به نظر میرسد. بخش جلو بهخصوص گویاست. جلوپنجره بسته همچنان حضور دارد، همانطور که در دوران خودروهای برقی انتظار میرود، اما پرداخت آن تیز، ظریف و شیک است، نه بیش از حد تزئینی. چراغهای الایدی باریک و چهارگوش، چهره خودرو را جدیتر میکنند، در حالی که ورودیهای هوای عمیق و اسپلیتر پایینی برجسته، فقط به اندازه لازم به طراحی تنش و انرژی میدهند.
از نمای جانبی، خودرو با تناسباتی حرکت میکند که سدانهای لوکس مدرن بیش از حد آن را فراموش کردهاند. رینگهای آلیاژی بزرگ با طرح ستارهای، نمای خودرو را محکم روی زمین مینشانند. دستگیرههای در همسطح، سطوح بدنه را پاکیزه نگه میدارند. شانههای عقب با دقت شکل گرفتهاند و بدون اغراق، به عضلانی بودن ایامجی جیتی چهاردر اشاره میکنند. یک گلخانه کوپهمانند زیبا نیز دیده میشود که سیال قدیمی را به یاد میآورد و رنگآمیزی دوگانه، بدنه را از نظر بصری کشیدهتر نشان میدهد. در عقب، طراحی همچنان منضبط باقی میماند: یک اسپویلر داکتیل ظریف، گرافیک افقی چراغهای الایدی و سپر پایینی یکپارچه و مرتب، ظاهر خودرو را بدون نمایش اضافه کامل میکنند.
کابین جایی است که شورش واقعی رخ میدهد
اگر وارد کابین شویم، البته فعلاً به صورت دیجیتال، کانسپت حتی جذابتر میشود. هایپراسکرین عظیم حذف شده است. به جای آن، یک نمایشگر اطلاعاتسرگرمی متمرکزتر قرار گرفته که به جای سلطه بر فضا، با طراحی داخلی یکپارچه به نظر میرسد. پشت فرمان، ووخینگر صفحهنمایشهایی با حالوهوای آنالوگ را تصور کرده است، از جمله سرعتسنجی با زمینه سفید که بیشتر به یک ساعت دقیق و خوشساخت شباهت دارد تا یک قطعه الکترونیکی مصرفی. این یک جزئیات کوچک است، اما حالوهوای کل کابین را تغییر میدهد.
بعد نوبت به کنترلهای فیزیکی میرسد. دکمههای واقعی روی کنسول مرکزی. کلیدها روی درها. ورودیهای لمسی و قابلحس روی فرمان. در دورانی که بسیاری از خودروسازان همه چیز را داخل نمایشگرهای لمسی پنهان میکنند، این رویکرد تقریباً جسورانه به نظر میرسد. با این حال، دقیقاً همان چیزی است که بسیاری از رانندگان مدتهاست درخواست میکنند. لوکس بودن فقط به نمایش دیجیتال وابسته نیست. گاهی لوکس بودن یعنی صدای رضایتبخش کلیک یک کلید خوشساخت و اطمینان از اینکه میتوان چیزی را بدون جستوجو در منوها تنظیم کرد.
متریال کابین نیز همین نگاه را تقویت میکند. چرم سبز نعنایی به فضای داخلی شخصیتی تازه و تقریباً شبیه یک لانژ میدهد. چوب تیره و تریم فلزی، گرما و وقار را به کابین اضافه میکنند. صندلیها که با نشان ستاره مرسدس تزئین شدهاند، کاملاً نرم و اشرافی به نظر میرسند، بدون آنکه به دام جلوهگری بیفایده بیفتند. این کابینی است که فضا و شخصیت دارد، کابینی که انگار برای انسانها طراحی شده، نه برای نمایش نرمافزار.
بسته فنی این طرح عمداً برای تفسیر باز گذاشته شده است. بدنه تمیز، نبود ورودیهای خنککاری آشکار و حذف خروجیهای اگزوز، یک خودروی تمام برقی را تداعی میکند. در عین حال، گفته میشود ووخینگر آن را به عنوان یک مدل هیبریدی تصور کرده که شاید وجود دورسنج موتور در صفحه آمپر را توضیح دهد. این ابهام چندان اهمیتی ندارد. نکته بزرگتر احساسی است، نه مکانیکی.
این کانسپت بیسروصدا نشان میدهد در سالهای اخیر چه چیزی از طراحی مرسدس کم شده است. نه نوآوری. نه فناوری. بلکه روح. مطالعه ووخینگر نشان میدهد این برند برای بازپسگیری اقتدار خود در بازار خودروهای برقی لوکس، به پنلهای نورانی بیشتر یا نمایشگرهای بزرگتر نیاز ندارد. مرسدس به تناسب، انضباط، کیفیت لمسی و ارتباطی قویتر با ارزشهایی نیاز دارد که زمانی باعث میشد یک مرسدس از فاصله یک خیابان هم فوراً قابل تشخیص باشد.
گاهی هوشمندانهترین راه برای حرکت به جلو، به یاد آوردن چیزهایی است که هرگز نیازی به تعمیر نداشتند.
ارسال نظر