5 دقیقه
آمریکا هنوز همان جایزه بزرگ است. برای هر خودروسازی که بلندپروازی جهانی دارد، ورود موفق به بازار آمریکا معنایی فراتر از نمودارهای فروش پیدا میکند. چری، که اکنون بزرگترین صادرکننده خودرو در چین است، آشکارا به این مرز بعدی فکر میکند، حتی در شرایطی که مقاومت سیاسی در واشنگتن هفته به هفته بلندتر میشود.
این شرکت علاقه خود را پنهان نمیکند. ژانگ گویبینگ، رئیس چری اینترنشنال، در مقر چری در ووهو بهروشنی گفت که این برند آیندهای در ایالات متحده میخواهد. از نگاه او، پرسش اصلی زمانبندی است. نه اینکه آیا این اتفاق میافتد یا نه، بلکه اینکه چه زمانی رخ میدهد.
درک این جاهطلبی دشوار نیست. آمریکا از نظر حجم فروش همچنان دومین بازار بزرگ خودرو در جهان است و با وجود همه موانع، آنقدر مهم است که هیچ خودروساز جدی نمیتواند نادیدهاش بگیرد. چری سالها برای تقویت جایگاه خود در بازار داخلی تلاش کرده و سپس با سبد گستردهای از برندها، از جمله اکسید، آیکار، لاکسید، جتور، اومودا، جیکو و خود چری، حضورش را در بازارهای خارجی گسترش داده است. حالا این شرکت فرصتهای بزرگتری را زیر نظر دارد و آمریکا همچنان آنجا ایستاده است، بازاری ثروتمند، اثرگذار و سرسختانه دشوار برای ورود.
بازار وسوسهانگیز است. سیاست بیرحم است.
گسترش اخیر چری همین داستان را روایت میکند. این خودروساز چینی با سرعتی تهاجمی وارد اروپا، خاورمیانه، جنوب شرق آسیا و آمریکای لاتین شده و همزمان آماده میشود تا اواخر امسال فعالیت خود را در کانادا آغاز کند، آن هم با تمرکز اولیه بر بریتیش کلمبیا، انتاریو و کبک. چنین عرضه بینالمللی تصادفی نیست. این رفتار شرکتی است که باور دارد میتواند در صحنهای بسیار بزرگتر رقابت کند.
اما ایالات متحده فقط یک مقصد صادراتی دیگر نیست. این کشور یک میدان مین ژئوپلیتیکی است.
ژانگ نیز همین نکته را پذیرفت و اشاره کرد که هرگونه ورود احتمالی به بازار آمریکا به تصمیمهای سیاستگذاری در واشنگتن و پکن، و همچنین میزان آمادگی خود چری بستگی دارد. نکته کلیدی همین است. برنامه محصول اهمیت دارد، برنامه نمایندگی اهمیت دارد، برنامه کارخانه اهمیت دارد. اما اگر تعرفهها بالا بمانند و نهادهای ناظر دروازه را بسته نگه دارند، هیچکدام چندان معنا پیدا نمیکنند.
این دروازه فعلا بسیار سنگین به نظر میرسد. اوایل امسال، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، نشان داد که شاید با فروش خودروهای خودروسازان چینی در آمریکا مخالفتی نداشته باشد، اما فقط در صورتی که این خودروها بهصورت محلی و با نیروی کار آمریکایی ساخته شوند. روی کاغذ، این میتواند یک مسیر احتمالی برای ورود باشد. اما در عمل، نتوانسته مخالفتها در کنگره را آرام کند.
قانونگذاران هر دو حزب نسبت به ایده پیدا کردن جای پا توسط برندهای خودروی چینی در بازار آمریکا، حتی اگر تولید در خاک ایالات متحده انجام شود، موضعی بسیار خصمانه نشان دادهاند. ماه گذشته، گزارش شد که دهها نفر از دموکراتهای مجلس نمایندگان از ترامپ خواستهاند ورود خودروسازان چینی را بهطور کامل مسدود کند و هشدار دادهاند که حضور آنها میتواند به تولیدکنندگان داخلی آسیب بزند و بخشهای مهمی از پایه صنعتی آمریکا را تضعیف کند.
این همان تنشی است که بر برنامههای چری سایه انداخته است. در یک سو، بازار عظیم مصرفکننده و جذابیت آشکار فروش در آن قرار دارد. در سوی دیگر، ساختار سیاسیای ایستاده که گسترش خودروسازان چینی را دیگر فقط رقابت نمیبیند، بلکه آن را یک تهدید راهبردی تلقی میکند.
فعلا چری توان صبر کردن را دارد. حرکت جهانی این شرکت همین حالا هم شتاب گرفته و بازارهای اروپا، آسیا، خاورمیانه و آمریکای لاتین فضای فراوانی برای رشد ارائه میکنند. کانادا نیز میتواند بهعنوان یک نمونه آزمایشی مفید برای شناخت سلیقه مشتریان آمریکای شمالی، مقررات و جایگاهسازی برند عمل کند. با این حال، کشش بازار ایالات متحده از بین نخواهد رفت.
و مقاومتها هم از بین نخواهند رفت.
اگر چری در نهایت وارد آمریکا شود، دلیلش این نخواهد بود که مسیر ناگهان هموار شده است. دلیلش این خواهد بود که این شرکت شکافی باریک در یکی از سیاسیترین گوشههای صنعت خودروی جهان پیدا کرده است. تا آن زمان، پیام هر دو طرف بهطرز چشمگیری روشن است: چری میخواهد وارد شود و بخش بزرگی از واشنگتن نمیخواهد این برند حتی به در ورودی نزدیک شود.
ارسال نظر