3 دقیقه
وقتی آخرین میسترال آرام از دروازههای مولشایم بوگاتی خارج شد، بیشتر از آنکه شبیه تحویل یک خودرو باشد، حس پایین آمدن پرده پایانی را داشت. این صاعقه روباز، آخرین تپش کارخانهای موتور افسانهای ۸.۰ لیتری W16 را با خود برد؛ پیشرانهای که یک نسل از هایپرکارها را شکل داد.
آخرین غرش از مولشایم
میسترال که در اوایل ۲۰۲۴ رونمایی شد، هرگز قرار نبود صرفا یک شیرون بدون سقف باشد. برای اینکه یک هایپرکار کابین باز مانند یک بوگاتی واقعی رفتار کند، مهندسان مونوکوک فیبرکربنی را بازطراحی کردند و آیرودینامیک خودرو را دوباره تنظیم کردند. هر تغییر هدف مشخصی داشت: استحکام برای دقت، جریان هوا برای پایداری و یکپارچگی بستهبندی فنی تا موتور W16 بتواند بیهیچ محدودیتی آواز بخواند.

تنها ۹۹ دستگاه از این خودرو ساخته شد. هر کدام از همان موتور ۸.۰ لیتری W16 با چهار توربوشارژر بهره میبرند که قدرتی خیرهکننده برابر با ۱۶۰۰ اسب بخار و گشتاور ۱۶۰۰ نیوتنمتر تولید میکند. این اعداد به عملکردی تبدیل میشوند که هنوز هم بیشتر شبیه یک چالش جسورانه به نظر میرسد. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۲.۴ ثانیه. صفر تا ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۵.۶ ثانیه. صفر تا ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۱۲.۱ ثانیه و حدود صفر تا ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت در نزدیک به ۲۹ ثانیه.
سپس رکوردی از راه رسید که جایگاه میسترال را در تاریخ قطعی کرد. در اواخر ۲۰۲۴، اندی والاس، برنده پیشین لمان و راننده آزمایش کارخانهای بوگاتی، یک میسترال را به پیست آزمایش پاپنبورگ آلمان برد و به سرعت ۴۵۴ کیلومتر بر ساعت رسید. این عدد ۳۴ کیلومتر بر ساعت بالاتر از هدف رسمی مدل است و تضمین میکند که میسترال همچنان سریعترین خودروی روباز تولیدی تاریخ باقی بماند.

تمام ۹۹ دستگاه در زمان معرفی فروخته شدند و بهندرت در بازار دست دوم دیده میشوند. هر زمان که یکی از آنها ظاهر شود، قیمتهای بسیار سنگین کاملا طبیعی است. برای داشتن آخرین خودروی جادهای مجهز به W16، رقمهایی بسیار بالاتر از ۹.۲ میلیون یورو غیرمعمول نیست.
بوگاتی رو به جلو حرکت میکند. پروژه بزرگ جدید این برند، موتور W16 را کنار میگذارد و به سراغ یک موتور احتراق داخلی V16 با حجم ۸.۳ لیتر میرود که ۱۰۰۰ اسب بخار قدرت و ۹۰۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. این پیشرانه با سه موتور برقی همراه میشود تا خروجی ترکیبی به ۱۸۰۰ اسب بخار برسد. این یک فصل تازه است؛ از نظر فناوری بلندپروازانه و از نظر شخصیت کاملا متفاوت.

اما میسترال چیزی فراتر از یک نقطه عطف فنی است. این خودرو فصلی از داستان بوگاتی است: خداحافظیای پرغرش، روباز و آکنده از باد با قوای محرکهای که به اسطوره تبدیل شد. برای کلکسیونرها، مهندسان و دوستداران هیجان مکانیکی، آن میسترال نهایی همیشه صدایی شبیه پایان خواهد داشت؛ و در عین حال، گواهی بر اینکه بعضی موتورها شایسته یک اجرای دوبارهاند، حتی اگر هرگز دوباره روشن نشوند.














نظر بگذارید
نظرات (2)
واقعاً ۱۶۰۰ اسب و ۴۵۴؟ شگفتانگیره، اما همهچیزش برا ثروتمنداس، این چرخهی لوکس بودن کی قراره تغییر کنه؟
واااای، آخرین نفس W16 از مولشایم رفت... حسِ پایین اومدن پردهست، غرشش تا مدتها تو گوشمه، کاش یه بار صدای زندهش رو میشنیدم!