8 دقیقه
فورد ریسینگ نوید یک خودروی جادهای تولیدی جدید را داد
فورد در ماههای اخیر بهصورت واضح و مکرر درباره بازگرداندن تجربهها و فناوریهای پیست مسابقه به خودروهای خیابانی صحبت کرده است. در مرکز شایعات، وعده فورد ریسینگ درباره یک «خودروی جادهای تولیدی کاملاً جدید از فورد ریسینگ» قرار دارد که قرار است بهصورت اختصاصی در نمایشگاه خودرو دیترویت ۲۰۲۶ در اواسط ژانویه رونمایی شود. مارک راشبروک، مدیر جهانی فورد ریسینگ، بهصراحت این پروژه را فراتر از یک کانسپت توصیف کرد — بهگونهای که این احتمال را میدهد که با یک مدل هایپر-عملکردی تولیدی (production-ready) روبهرو باشیم و نه یک خودروی نمایشی تکنسخهای.
این نوع سخنگفتن بلافاصله یک پرسش آشکار را در میان علاقهمندان مطرح میکند: آیا نام فورد GT بازمیگردد؟ این برند از پایان تولید نسل دوم GT در دسامبر ۲۰۲۲ و پس از ساخت ۱,۳۵۰ دستگاه، از پلاک نام GT استفاده نکرده است. با توجه به تاریخچه فورد در پیوند دادن فناوریهای موتوراسپورت به خودروهای نمایشی (halo cars)، شواهد نشان میدهند که در دیربورن ممکن است اتفاقی مهم در حال شکلگیری باشد و بازگشت یک سوپرکار تولیدی محتمل است.
چه چیزهایی از تیزر مشخص است — و چه چیزهایی نیست
راشبروک گفته است که این خودرو «نماد عمق ادغام نوآوریهای مسابقهای ما در خودروهایی است که هر روز رانده میشوند.» این عبارت حکایت از نیت تولیدی و دیانای قوی مسابقهای دارد، اما جزئیات فنی را باز میگذارد. فورد میتواند یک پرچمدار صرفاً با موتور احتراق داخلی (ICE)، یک سوپرکار هیبریدی یا بستهای نوآورانه الکتریکیشده ارائه دهد که موتور درونسوز توانبالا را با پشتیبانی باتری ترکیب کند — همه این سناریوها مسیرهای محتمل برای جانشین مدرن GT بهشمار میآیند. در تحلیل فنی، این انتخابها روی محورهای مختلفی مانند وزن کلی، توزیع وزن در شاسی، سیستم ترمز، مدیریت حرارتی و آیرودینامیک فعال تأثیر خواهند گذاشت و مشخص میکنند خودرو تا چه حد به پیست نزدیک یا برای استفاده روزمره بهینه شده است.
تاریخچه نشان میدهد که فورد GT همیشه ویترینی برای مهندسی عملکردی بوده است. نسل دوم GT، یک کوپه میانمحور (mid-engine) با درهای باترفلای چشمگیر، ساختار کربن فایبر و آیرودینامیک برگرفته از مسابقه بود. نکات کلیدی آن دوره عبارتاند از:
- موتور: ۳.۵ لیتر V6 دو توربوشارژ بهجای یک V8 سنتی — انتخابی که نشاندهنده گرایش به کارایی و بهرهوری وزنی است.
- قدرت: در سالهای بعدی تا حدود ۶۶۰ اسب بخار در مدلهای تقویتشده گزارش شده است — معیاری برای عملکرد بالای پیشرانههای مدرن.
- عملکرد: شتاب ۰–۶۰ مایل در ساعت در حدود ۲.۹ ثانیه و حداکثر سرعت اعلامی نزدیک به ۲۱۶ مایل در ساعت — ارقامی که آن را در رده سوپرکارها قرار میداد.
- تولید: تیراژ محدود به ۱,۳۵۰ دستگاه که تولید آن در دسامبر ۲۰۲۲ پایان یافت و این محدودیت باعث شد GT به یک کالای کلکسیونی تبدیل شود.
گمانهزنی: پیشرانه هیبریدی و پتانسیل حدود ۱,۰۰۰ اسب بخار
اگر فورد بخواهد از روندهای اخیر صنعت پیروی کند، رویکردی نیمهالکتریکی (hybrid) بسیار محتمل است. هیبریدیسازی به سازندگان اجازه میدهد تا نیروی پیک بسیار بالایی را استخراج کنند در حالی که انتشار آلایندهها را کنترل کرده و کارایی در رانندگی روزمره را حفظ میکنند — مسیری جذاب برای یک مدل halo. ترکیب پرتابگشتاک برقی (electric torque fill) با یک واحد احتراق درونسوز با خروجی بالا میتواند رسیدن به حدود ۱,۰۰۰ اسب بخار در یک خودروی تولیدی را ممکن سازد، بدون اینکه بهطور جدی برد رانندگی یا تطابق با مقررات جهانی قربانی شود. مهم است توجه کنیم که دستیابی به این سطح توان در یک محصول تولیدی مستلزم طراحی پیشرفته سیستم خنککننده، بسته باتری با مدیریت حرارتی پیشرفته، واحد تبدیل انرژی کارآمد و یک درایوترین (transmission) با ظرفیت انتقال توان بسیار بالا است.
نقاط کلیدی که باید در نمایشگاه خودرو دیترویت مورد توجه قرار گیرند عبارتاند از:
- تأیید نیت تولیدی در مقابل عرضه صرفاً کانسپت — وجود برنامه تولیدی زمانبندیشده و اعداد تولیدی مؤلفههای مهمی هستند.
- چیدمان پیشرانه: موتور صرفاً احتراقی، هیبریدی ملایم، هیبریدی کامل یا پلاگین هیبرید (PHEV) — هر کدام پیامهای متفاوتی درباره توازن عملکرد و مقررات ارسال میکنند.
- حجم تولید مورد انتظار و استراتژی قیمتگذاری — آیا خودرو محدود و کالکتیبل خواهد بود یا هدف تولید محدودتر برای ایجاد کالاهای نمادین است؟
- فلسفه شاسی و آیرودینامیک که از فورد ریسینگ اقتباس شده است — استفاده از اجزای مسابقهای مانند آیرودینامیک فعال، تعلیق مسابقهمحور و المانهای ساختاری سبک وزن نشاندهنده میزان انتقال فناوری از پیست به خیابان خواهد بود.
موضعگیری در بازار و دلیل توجیه بازتولید یک GT جدید
برندهای لوکس و عملکردی در شرایطی که بازار تحت سیطره خودروهای شاسیبلند (SUV) قرار دارد، بیش از پیش روی مدلهای halo سرمایهگذاری میکنند تا هویت برند را شفافتر کنند. برای فورد، احیای GT اهداف متعددی را دنبال میکند: نشان دادن انتقال فناوری از ریسینگ به خودروهای خیابانی، جلب توجه به دیگر محصولات عملکردی (مانند موستانگ و خانواده F-150 از جمله رپتور و لایتنینگ)، و ارائه یک خودروی کلکسیونی که جایگاه برند را در سطح جهانی ارتقا دهد. از منظر بازاریابی، یک سوپرکار تولیدی با نام GT میتواند ابزاری قدرتمند برای برجستهسازی تخصص مهندسی و مسابقهمحوری فورد باشد.
برای تصمیمگیران فورد، ملاحظات فنی و تجاری باید در تعادل قرار گیرند: از یک طرف فشارهای مقرراتی برای کاهش انتشار کربن و محدودیتهای بازار جهانی، و از سوی دیگر تقاضای خریداران کلکسیونی و عملکردمحور برای خودروهایی با بیشترین خروجی و جذابیت. اگر خودروی جدید بهصورت هیبریدی طراحی شود، فورد میتواند هم با الزامات آلایندگی منطبق شود و هم حداکثر توان و گشتاور لحظهای را از کمک موتوری الکتریکی استخراج کند. این ترکیب همچنین امکان بهبود شتاب اولیه و پرکردن فاصله گشتاوری (torque fill) هنگام تغییر دندهها یا فشارهای شدید را فراهم میآورد.
نظر نهایی تا زمان برگزاری مراسم رونمایی مشخص نخواهد شد. با این حال، لحن و کلمات فورد ریسینگ بهطور قوی دلالت دارد بر اینکه ما با چیزی بیش از یک مطالعه طراحی روبهرو هستیم. اگر خودروساز یک سوپرکار تولیدی در سبک GT با کمک هیبریدی معرفی کند، این حرکت همسو با واقعیات مقرراتی و همگام با میل کلکسیونرها و خریداران عملکردی خواهد بود. با در نظر گرفتن موضوعات فنی، چشمانداز بازار و جایگاه برند، چنین مدلی میتواند ابعاد تازهای به سبد محصولات عملکردی فورد بیفزاید.
«دیدگاه ما برای فورد ریسینگ تنها یک کانسپت نیست؛ بلکه یک واقعیت ملموس است»، راشبروک گفت — جملهای که بسیاری آن را بهعنوان نشانهای برای جانشین احتمالی GT تعبیر میکنند.
آیا فورد واقعاً نام GT را بازخواهد گرداند و یک سوپرکار هیبریدی با توان نزدیک به ۱,۰۰۰ اسب بخار عرضه خواهد کرد؟ پاسخها را در نمایشگاه خودرو دیترویت ۲۰۲۶ دریافت خواهیم کرد — و تا آن زمان بحث و جدل داغی در میان علاقهمندان شکل خواهد گرفت. از منظر فنی، اگر چنین خودرویی معرفی شود باید انتظار داشت که فورد به موضوعات مرتبط با ساختار بدنه، توزیع وزن، استفاده از مواد مرکب سبک وزن، سامانههای الکترونیکی کنترل پایداری و مدیریت انرژی باتری توجه ویژهای کند تا تعادل میان عملکرد پیستمحور و قابلیت استفاده روزمره برقرار شود.
نظر شما چیست: آیا فورد باید به فرمول سبکوزن و تمرکز پیستمحور وفادار بماند یا برای دنبال کردن خروجی خالص و اهداف انتشار آلایندگی، به سمت نیروی الکتریکیشده برود؟ هر گزینه مزایا و معایب خود را دارد — از یک سو وزن کمتر و هندلینگ تیزتر با فرمول سنتی، و از سوی دیگر توان لحظهای بالاتر و انطباق بهتر با مقررات جهانی در فرمول هیبریدی.
منبع: autoevolution
نظرات
اتو_ر
احساس میکنم یه مقدار هیجانسازیه، اگه فقط دنبال ارقام باشن از روح GT دور میشن. اما ۱,۰۰۰ اسب؟ جذابه، ولی عملی؟
پمپزون
تو تیمی که کار میکردم دیدم تکنولوژی پیست چطور برای خیابان ریزه کاری میخواد، اگه فورد بخواد اینو درست اجرا کنه، عالیه، ولی نیازه حسابی تست و دوام بدنه و سیستم خنککننده بررسی شه... 😅
توربو
هیچی عجیب نیست، هیبرید منطقیه ولی قیمت احتمالا نجومی میشه امیدوارم محدود ولی دستیافتنی باشه
رودایکس
وااای، اگه واقعاً جای GT برگرده قلبم میزنه! ولی امیدوارم وزن بالا نره، اگه هیبرید باشه باید سبک و هوشمند باشه…
ارسال نظر